Боғу бустонро бсъӣ абр кард ободи бод

باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد باد

Сад ҳазорон офарини ҳақ бар абру боди бод

صد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد

Бӯстон чун лаъибати нўшоди гашт аз хуррамӣ

بوستان چون لعبت نوشاد گشت از خرمی

Булбул ношод шуд зон лаъибати нўшоди шод

بلبل ناشاد شد زان لعبت نوشاد شاد

Ошиқонро аз висоли дилбарон ҷон физой

عاشقان را از وصال دلبران جان فزای

Булбулон доданд аз баси нолау фарёди ёд

بلبلان دادند از بس ناله و فریاد یاد

Гнҷоӣиро ки андар хок кард абри хазон

گنجائی را که اندر خاک کرد ابر خزان

Дар баҳорони ганҷро дод аз сахо бар боди бод

در بهاران گنج را داد از سخا بر باد باد

Гарчи чун заҳҳоки золим бар ҷаҳонӣ зулм кард

گرچه چون ضحاک ظالم بر جهانی ظلم کرد

Дод чун Нӯшервони додгар хурдод дод

داد چون نوشیروان دادگر خرداد داد

Ин ҳамаи Яману саодати комад аз баъди ҳисоб ?

این همه یمن و سعادت کامد از بعد حساب؟

Аз ямини аддӣни Муҳамади фаррухи озоди зод

از یمین الدین محمد فرخ آزاد زاد

Гул бурун омад зи парда чун ту эй айёри ёр

گل برون آمد ز پرده چون تو ای عیار یار

Ҳамчу ман нолид булбул бар сари гулзори зор

همچو من نالید بلبل بر سر گلزار زار

Ҳамчу ту болад ҳамеи андари канори боғи сарв

همچو تو بالد همی اندر کنار باغ سرو

Ҳамчу ман нолад ҳаме дар домани кҳсор сор

همچو من نالد همی در دامن کهسار سار

Гар касе хоҳад ки аз гули ҳамчуи булбули бархӯрд

گر کسی خواهد که از گل همچو بلبل برخورد

Гӯ чу наргиси чашмро бар рӯй гули бедори дор

گو چو نرگس چشم را بر روی گل بیدار دار

Лаъибат Фархор шуд гулзору лутфи ҳақи нигар

لعبت فرخار شد گلزار و لطف حق نگر

То ҳаме чун парваранд лаъибати Фархори хор

تا همی چون پروراند لعبت فرخار خار

Соҳирӣ устод шуд боди саҳар зон дар чаман

ساحری استاد شد باد سحر زان در چمن

Аз нам шаб мефурӯзад дар дили гулнори нор

از نم شب می فروزد در دل گلنار نار

Боғ шуд тоўси рангу лолаи ғунча дар ӯ

باغ شد طاوس رنگ و لاله غنچه در او

Ҳамчу минқорӣ шуд аз шингарф ва дар минқори қор

همچو منقاری شد از شنگرف و در منقار قار

Хокро Ямани ямини аддӣн чу равшан чарх кард

خاک را یمن یمین الدین چو روشن چرخ کرد

Чашм ӯ равшани муайяни боди анҷуми сайёри ёр

چشم او روشن معین باد انجم سیار یار

эй бидода моҳро нур аз рухи глФоми фом

ای بداده ماه را نور از رخ گلفام فام

Рӯй ту чун рӯзи равшани зулфи хӯни ошоми шом

روی تو چون روز روشن زلف خون آشام شام

Буи дода мшгро зон зулфи мшгини орият

بوی داده مشگ را زان زلف مشگین عاریت

Ранг дода лоларо зон оризи глФоми фом

رنگ داده لاله را زان عارض گلفام فام

Қадҳои чун алифро карда чун дол аз ғамат

قدهای چون الف را کرده چون دال از غمت

Чун кунӣ баҳри балоу шӯриши исломи лоам

چون کنی بهر بلا و شورش اسلام لام

Дил чу мурғи ним бсмл зон шуд андари ишқи ту

دل چو مرغ نیم بسمل زان شد اندر عشق تو

Каз лаб чун писта кардӣ донау бодоми дом

کز لب چون پسته کردی دانه و بادام دام

Гарчи дашномам диҳӣ дорам сипос аз баҳри онк

گرچه دشنامم دهی دارم سپاس از بهر آنک

Дар миёни ошиқони гирам аз он дашноми ном

در میان عاشقان گیرم از آن دشنام نام

Чанд азин ҷавру ҷафо бар бандаи ғмхўори хос

چند ازین جور و جفا بر بنده غمخوار خاص

Раҳм кун бар ман чу эзад гардадат анъоми ом

رحم کن بر من چو ایزد گرددت انعام عام

Охир аз адли ямини аддӣни ҳазар эй шӯхи чашм

آخر از عدل یمین الدین حذر ای شوخ چشم

Онкии гардун бо шиквааши дун шудаи баҳроми ром

آنکه گردون با شکوهش دون شده بهرام رام

эй зи баҳри базми ту ноҳидро дар чанги чанг

ای ز بهر بزم تو ناهید را در چنگ چنگ

Вази пай размат зада дар душманати харчанги чанг

وز پی رزمت زده در دشمنت خرچنگ چنگ

Баркашида аз барои фатҳу нусрат дар набард

برکشیده از برای فتح و نصرت در نبرد

Мураккаби маймунатро тайиди эзади танги танг

مرکب میمونت را تائید ایزد تنگ تنگ

Офтоб ҳамчун ту бошад бар сипеҳри андари сахо

آفتاب همچون تو باشد بر سپهر اندر سخا

Дар замин ёқӯт гардад ҷумла аз фарсанги санг

در زمین یاقوت گردد جمله از فرسنگ سنگ

Наҷми баҳром ар чаҳ сарҳанг сипеҳр саркашаст

نجم بهرام ار چه سرهنگ سپهر سرکشست

Аз ғломонт ҳаме омӯзад он сарҳанги ҳонг

از غلامانت همی آموزد آن سرهنگ هنگ

Навбаҳори хурраматро аз гулу лолаи ҳаме

نوبهار خرمت را از گل و لاله همی

Бар сар кҳсор мегирад сипеҳри ранги ранг

بر سر کهسار می گیرد سپهر رنگ رنگ

Бар самоъи мутрибии кин байт гуяд ҳамчу дар

بر سماع مطربی کین بیت گوید همچو در

Дар даҳони танги худ шукр фишонд танги танг

در دهان تنگ خود شکر فشاند تنگ تنگ

эй турои алфози хуб вае турои одоби доб

ای ترا الفاظ خوب و ای ترا آداب داب

Бардаи раъии ҳамчуи хуршеди ту аз маҳтоби тоб

برده رأی همچو خورشید تو از مهتاب تاب

Соҳиби сайфу қалам бе шаки тўӣӣ каз рашки тест

صاحب سیف و قلم بی شک توئی کز رشک تست

Дар сари гардуни даввор ва дар дили китоби тоб

در سر گردون دوار و در دل کتاب تاب

Даргаи олӣатро кони қибла соҳиб раҷост

درگه عالیت را کان قبله صاحب رجاست

Карда ризқи мқблонро холиқи алосбоби боб

کرده رزق مقبلان را خالق الاسباب باب

Дар мақоми ҷангу сулҳ аз қаҳру лутфи табъи ту

در مقام جنگ و صلح از قهر و لطف طبع تو

Ёфта озори озари ҷустаи моҳи оби об

یافته آزار آذر جسته ماه آب آب

Андарони мавзе ки карда ҳамчуи пери нотавон

اندران موضع که کرده همچو پیر ناتوان

Аз наҳифи гурзу теғу найзаи тўшоби шоб

از نهیب گرز و تیغ و نیزه توشاب شاب

Шери мардонро кунӣ аз хӯни бгрзи гови сар

شیر مردان را کنی از خون بگرز گاو سر

Лолаи пешонӣу гули рухсорау унноби ноб

لاله پیشانی و گل رخساره و عناب ناب

Тири чархи ин байтро хуш чун бихонад бар нуҷум

تیر چرخ این بیت را خوش چون بخواند بر نجوم

Муштарӣ гуяд ки аҳсант эй турои одоби доб

مشتری گوید که احسنت ای ترا آداب داب

эй зи анъомати гирифтаи соҳиби омоли мол

ای ز انعامت گرفته صاحب آمال مال

Бар раҳи хасмати ниҳодаи соҳиби оҷоли ҷол

بر ره خصمت نهاده صاحب آجال جال

Дар вғо чун рустамӣ ва дар сахо чун хотамӣ

در وغا چون رستمی و در سخا چون خاتمی

Давлати бурно ба пеши тест ҳамчун золи зол

دولت برنا به پیش تست همچون زال زال

Фол мусҳаф мегирифтам аз барои фатҳи ту

فال مصحف می گرفتم از برای فتح تو

Омад ани тстФтҳўо аз сӯраи анфоли фол

آمد ان تستفتحوا از سوره انفال فال

Кори ту ҳамчун алиф бошад ҳамеша рост зонк

کار تو همچون الف باشد همیشه راست زانک

Дар дуои тести доими қомати абдоли дол

در دعای تست دائم قامت ابدال دال

Сӯсани озод чун ман мдҳттро хост гуфт

سوسن آزاد چون من مدحتت را خواست گفت

Шуд забони дирафшонаш аз ғояти иҷлоли лол

شد زبان درفشانش از غایت اجلال لال

Дидаи ғунчаи зи шавқи маҷлиси ту хӯн гирифт

دیده غنچه ز شوق مجلس تو خون گرفت

Кӯҳл кофуряш месозад сабои кҳоли ҳол

کحل کافوریش می سازد صبا کحال حال

Аз барои гуфтани ин байти хуш афтода анд

از برای گفتن این بیت خوش افتاده اند

Қамарён чун мақарёни вақти саҳар дар қоли қол

قمریان چون مقریان وقت سحر در قال قال

эй ҷавони давлат валек аз раъй ва аз тадбири пер

ای جوان دولت ولیک از رأی و از تدبیر پیر

Аз ҳунарҳо ёфта андари азал чун тири тир

از هنرها یافته اندر ازل چون تیر تیر

Ҳақ таъолӣ мефазояд ҳар замони ту қӣри ту

حق تعالی می فزاید هر زمان تو قیر تو

Рӯй хасмат мешавад аз рашки он ту қӣри қӣр

روی خصمت می شود از رشک آن تو قیر قیر

Навбаҳор фаррухаст ва мезанад фарроши табъ

نوبهار فرخست و می زند فراش طبع

Хаймаи шоҳии зи шохи гилаи нахҷӣри ҷир

خیمه شاهی ز شاخ گله نخجیر جیر

Бода чун офтоб аз соқёни моҳрӯӣ

باده چون آفتاب از ساقیان ماهروی

Бар самоъи мутрибӣ чун Зуҳра бар шабгири гир

بر سماع مطربی چون زهره بر شبگیر گیر

То надорад ҳеҷ нисбат бо навой буми Бам

تا ندارد هیچ نسبت با نوای بوم بم

То надорад ҳеҷ роҳати бодами хнзири зер

تا ندارد هیچ راحت بادم خنزیر زیر

Бод дар коми аҷал аз баҳри хасмати хори хор

باد در کام اجل از بهر خصمت خار خار

То бимиради зори зору хори хору хайри хайр

تا بمیرد زار زار و خوار خوار و خیر خیر