Он дилбарӣ ки хӯбӣ бисёр ёр ӯст

آن دلبری که خوبی بسیار یار اوست

Дардо ки дар дилами ҳамаи пайкор кор ӯст

دردا که در دلم همه پیکار کار اوست

Гирди сарой васл нагаштааст як нафас

گرد سرای وصل نگشته است یک نفس

Пеш дар фироқи бсди бор бор ӯст

پیش در فراق بصد بار بار اوست

Дар нори ҳиҷр рӯй чу обӣ шудам аз онк

در نار هجر روی چو آبی شدم از آنک

Дорандаи ошиқонро дар нор нор ӯст

دارنده عاشقان را در نار نار اوست

Гар ошиқи ду тоӣ зи мшгин ӯ манам

گر عاشق دو تای ز مشگین او منم

Сусту навону зор чу бемор мор ӯст

سست و نوان و زار چو بیمار مار اوست

Хӯн шуд дилами зи ишқашу гаштами наҳифу зор

خون شد دلم ز عشقش و گشتم نحیف و زار

Даврам аз он ду ғамзаи хунхор хор ӯст

دورم از آن دو غمزه خونخوار خوار اوست

То ҷони ғуломи он бути озод зод шуд

تا جان غلام آن بت آزاد زاد شد

Дилро мудоми сӯрати фарёд ёд шуд

دل را مدام صورت فریاد یاد شد

Ашками бмўҷи гашти зи бедод ӯ чунонк

اشکم بموج گشت ز بیداد او چنانک

Дарё ба пеши диҷла Бағдод дод шуд

دریا به پیش دجله بغداد داد شد

Ғамгин чаро кунад дилами он дилбарӣ казу

غمگین چرا کند دلم آن دلبری کزو

Ҳангоми дилбарии дили нўшод шод шуд

هنگام دلبری دل نوشاد شاد شد

Ҳасанаши ҳазор синаи бикдм хароб кард

حسنش هزار سینه بیکدم خراب کرد

Наздаш ҳадис ҳар дили обод бод шуд

نزدش حدیث هر دل آباد باد شد

Ҳаргиз куҷо шавад дилами озод аз ғамаш

هرگز کجا شود دلم آزاد از غمش

Чун ҷони ғуломи он бути озод зод шуд

چون جان غلام آن بت آزاد زاد شد

эй бардаи об аз гули худрӯй рӯй ӯ

ای برده آب از گل خودروی روی او

Хуштар зи Қандаҳори вази мшгўии кӯй ӯ

خوشتر ز قندهار وز مشگوی کوی او

Бар буии ин ббоғ бихуфтам ҳазор шаб

بر بوی این بباغ بخفتم هزار شب

То бӯ ки ёбам аз гули шаби буии буи ӯ

تا بو که یابم از گل شب بوی بوی او

Аз чашм ӯ ҳамеша блоҷўӣ халқ зад

از چشم او همیشه بلاجوی خلق زد

Ваз ҷон шудам ҳамон зи блоҷўии ҷӯй ӯ

وز جان شدم همان ز بلاجوی جوی او

Шахсам чу мӯии гашту аҷабтар нигар ки кард

شخصم چو موی گشت و عجب تر نگر که کرد

Ашгм чу чашми чашмаи Омуии мӯӣ ӯ

اشگم چو چشم چشمه آموی موی او

Нолами баборгоҳи шаҳи машриқ аз ғамаш

نالم ببارگاه شه مشرق از غمش

Бар ман замонаи тангтар аз рӯй рӯй ӯ

بر من زمانه تنگ تر از روی روی او

Шоҳӣ ки рӯй ӯ чу ба маҳтоб тоб дод

شاهی که روی او چو به مهتاب تاب داد

Дар гунбади тан аз асбоб боб дод

در گنبد تن از اسباب باب داد

Симоби фазл ӯ чу бшхс аду расед

سیماب فضل او چو بشخص عدو رسید

Душмани зи хӯни синаи бсимоб об дод

دشمن ز خون سینه بسیماب آب داد

Ҳар рӯзи разми ханҷар ӯ бекарон буд

هر روز رزم خنجر او بی کران بود

Беҷом ӯ ббзм чу унноб ноб дорад

بی جام او ببزم چو عناب ناب دارد

Аз адл чун падари зи ятемони рӯзгор

از عدل چون پدر ز یتیمان روزگار

Гўӣии магари бФзли зҳрбоб боб дод

گوئی مگر بفضل زهرباب باب داد

Бар шахси саҳми тираш беранг ранг шуд

بر شخص سهم تیرش بی رنگ رنگ شد

Саҳрои зи хӯни сайди бнирнг ранг шуд

صحرا ز خون صید بنیرنگ رنگ شد

Шоҳи фарохи дили бгаҳи кӣна ҳамла кард

شاه فراخ دل بگه کینه حمله کرد

Бар хасми даҳр чун сипари танг танг шуд

بر خصم دهر چون سپر تنگ تنگ شد

Бар ҷоми теғи марги бидонадяши малик ӯ

بر جام تیغ مرگ بداندیش ملک او

Аз бими теғ ӯ май чун ранг ранг шуд

از بیم تیغ او می چون رنگ رنگ شد

Саҳмаши басӯии чарх гузар кард як шабӣ

سهمش بسوی چرخ گذر کرد یک شبی

То рӯзи ҳашари байни шбоҳнг ҳонг шуд

تا روز حشر بین شباهنگ هنگ شد

Шоҳи ситораи ҷоҳи броҳими бен ҳасан

شاه ستاره جاه براهیم بن حسن

Кандар набарди хасм чу Ҳушанг шнг шуд

کاندر نبرد خصم چو هوشنگ شنگ شد

Шоҳои ҳисоми ту ҳамаи новирд вирд кард

شاها حسام تو همه ناورد ورد کرد

Ҷони аду чу боди ҷаҳони гирд гирд кард

جان عدو چو باد جهان گرد گرد کرد

Аз хунаш кард сурхи тани хоки тира ро

از خونش کرد سرخ تن خاک تیره را

Хӯни хост рӯй онкии нёзрд зард кард

خون خواست روی آنکه نیازرد زرد کرد

Бар ҷони хеш ҳарки нахурдааст зинҳор

بر جان خویش هرکه نخورده است زینهار

Бингар ки ҷонаши теғи ту дар хӯрд хӯрд кард

بنگر که جانش تیغ تو در خورد خورد کرد

Аз чархи пери онкӣ фурӯ монад чун замон

از چرخ پیر آنکه فرو ماند چون زمان

ӯро саховати ту ҷавонмард мард кард

او را سخاوت تو جوانمرد مرد کرد