Мураккаби иқболро зин карда Эй

مرکب اقبال را زین کرده‌ای

Нусрати малик аз пай дайн карда Эй

نصرت ملک از پی دین کرده‌ای

Осмони маликро аз рӯйу лафз

آسمان ملک را از روی و لفظ

Товгоҳи моҳ ва парвин карда Эй

تاوگاه ماه و پروین کرده‌ای

Дар ҷаҳон чун подшоҳони Карим

در جهان چون پادشاهان کریم

Бахшишу бахшоиш ойин карда Эй

بخشش و بخشایش آیین کرده‌ای

Аз карами ин дар хӯрд каз рӯй меҳр

از کرم این در خورد کز روی مهر

Чун карямони пушт бркин карда Эй

چون کریمان پشت برکین کرده‌ای

Гоҳи адли андари вилояти гург ро

گاه عدل اندر ولایت گرگ را

Аз канори мяш болин карда Эй

از کنار میش بالین کرده‌ای

Зон шабаҳи сари каҳар бо андоми калак

زان شبه سر کهر با اندام کلک

Ақлро даст гҳрчин карда Эй

عقل را دست گهرچین کرده‌ای

Зон сияҳи рӯйони хат бар нома ҳо

زان سیه‌رویان خط بر نامه‌ها

Шаҳри банди ҳиндӯон чин карда Эй

شهر بند هندوان چین کرده‌ای

Ихтиёр каъба карда сахти нек

اختیار کعبه کرده سخت نیک

Ба ихтиёрӣ ки ихтиёр ин карда Эй

به اختیاری که اختیار این کرده‌ای

Чун туоне шуд ба каъба каз сахо

چون توانی شد به کعبه کز سخا

Каъбаи олам Варомин карда Эй

کعبه عالم ورامین کرده‌ای

Шеъри ман ҷони сенае тоза кард

شعر من جان سنایی تازه کرد

То маро аз фазл талқин карда Эй

تا مرا از فضل تلقین کرده‌ای

Бо қавомӣ ҳарчӣ андар рай кунӣ

با قوامی هرچه اندر ری کنی

Бо сноӣии он ба ғазнӣн карда Эй

با سنائی آن به غزنین کرده‌ای