Баси муборак буд чу фар ҳамЭй

بس مبارک بود چو فر همای

Аввали корҳо ба номи худоӣ

اول کارها به نام خدای

Зулҷалолӣ ки пайк даргааш анд

ذوالجلالی که پیک درگهش اند

Моҳу хуршеди осмони Фрсоӣ

ماه و خورشید آسمان فرسای

Онкии андари хазон қудрат ӯст

آنکه اندر خزان قدرت اوست

Бод бар шох заъфарон олой

باد بر شاخ زعفران آلای

Онкии андари баҳор ҳикмат ӯст

آنکه اندر بهار حکمت اوست

Абр дар бӯстони куҳани пироӣ

ابر در بوستان کهن پیرای

ӯ падед оваред дар гетӣ

او پدید آورید در گیتی

Марги ҷонкоҳу умри рӯҳи афзой

مرگ جانکاه و عمر روح افزای

Зўшди обистан аз лобти субҳ

زوشد آبستن از لابت صبح

Шаб зангӣ намойу рӯмии зой

شب زنگی نمای و رومی زای

Ҳргҳии баста дар раҳаши камарӣ

هرگهی بسته در رهش کمری

Дил бриҷоӣ омаду пои барҷоӣ

دل بریجای آمد و پای برجای

Ҳар дарахтии зи ҷунбиши бодӣ

هر درختی ز جنبش بادی

Хизматашро ниҳодаи сар бар пой

خدمتش را نهاده سر بر پای

Шахсҳо зу чу ганҷи пургавҳар

شخصها زو چو گنج پرگوهر

Рӯйҳо зу чу боғи табъи гушой

رویها زو چو باغ طبع گشای

Аз бурун танаст рӯзии даҳ

از برون تن است روزی ده

Вази дарун диласт роҳ намой

وز درون دل است راه نمای

Хоҷаи шоирон аз ӣнҷо гуфт

خواجه شاعران از اینجا گفت

« эй дарунпарвар буруни орой »

«ای درون پرور برون آرای »

Кирдигорӣ ки қодролзот аст

کردگاری که قادرالذات است

Олами алср ва алхФёт аст

عالم السر و الخفیات است

Подшоҳӣ ки аз раҳи азимат

پادشاهی که از ره عظمت

Бар дараш сад ҳазор шаҳ мот аст

بر درش صد هزار شه مات است

Ҳар қадами роҳ ӯ троўиҳ аст

هر قدم راه او تراویح است

Ҳар нафаси ёд ӯ тҳёт аст

هر نفس یاد او تحیات است

Рӯзу шаб ёд кард нъмтҳош

روز و شب یاد کرد نعمتهاش

Бандагонро беҳина тоъот аст

بندگان را بهینه طاعات است

Шукру тасбеҳу амру маърифаташ

شکر و تسبیح و امر و معرفتش

Ҳама аз ҷумла муҳимот аст

همه از جمله مهمات است

Ҳарки дар « лоолаҳи алооллаҳ »

هرکه در «لااله الاالله »

Шак кунад лои аввалаш лоат аст

شک کند لای اولش لات است

Карам ӯ диҳад ҳидояти ту

کرم او دهد هدایت تو

То нгўӣии маро каромот аст

تا نگوئی مرا کرامات است

Хизмати он Карим кун ки азу

خدمت آن کریم کن که ازو

Ҳар якеро диҳиш мукофот аст

هر یکی را دهش مکافات است

Аз карӣмии хурӯсро бо ӯ

از کریمی خروس را با او

Ба шаби тира дар ; муноҷот аст

به شب تیره در؛ مناجات است

зи он қавомии саноӣ ӯ гуяд

ز آن قوامی ثنای او گوید

Ки аз он ҷонибаш муроот аст

که از آن جانبش مراعات است

Ганҷи тавҳиди гашти девонаш

گنج توحید گشت دیوانش

Зонка бетумтароқ ва томот аст

زانکه بی طمطراق و طامات است

Маликои шармсору пргнҳм

ملکا شرمسار و پرگنهم

Рӯй бар хоки даргаи ту нуҳум

روی بر خاک درگه تو نهم

Дар фалак нанигарам ба гӯшаи чашм

در فلک ننگرم به گوشه چشم

Гар ба чашм карам кунӣ нигаҳам

گر به چشم کرم کنی نگهم

Ба қиёмат сипед рӯем кун

به قیامت سپید رویم کن

Гар ба дунёи зи ҷаҳли дили сияҳам

گر به دنیا ز جهل دل سیهم

Дар паноҳи туам чу роҳ буд

در پناه توام چو راه بود

Деви дунёи куҷои баради зи раҳам

دیو دنیا کجا برد ز رهم

Бо ту мондаи миёни хавфу раҷо

با تو مانده میان خوف و رجا

Ин ғами олӯдаи синаи тбҳм

این غم آلوده سینه تبهم

ё ба афвами бароварӣ бар тахт

یا به عفوم برآوری بر تخت

ё ба хашми андари афканӣ ба чаҳам

یا به خشم اندر افکنی به چهم

Гаштаам « рбнои злмно » гӯй

گشته ام «ربنا ظلمنا» گوی

То зи раҳмат афв кунӣ гунаҳам

تا ز رحمت عفو کنی گنهم

Кист дунёи маро чу дар раҳи дайн

کیست دنیا مرا چو در ره دین

Чаҳ даҳум ранҷ бификанам барҳам

چه دهم رنج بفکنم برهم

Гуфтае аз бузургвории хеш

گفته ای از بزرگواری خویش

Сар ба хизмат бар остонаи нуҳум

سر به خدمت بر آستانه نهم