Дорандаи гардуну нигорандаи ахтар

دارنده گردون و نگارنده اختر

Ҷонпарвару дорои ҷаҳони аъзаму Акбар

جان پرور و دارای جهان اعظم و اکبر

Фардии самадии лами илдии роҳи нмоӣӣ

فردی صمدی لم یلدی راه نمائی

Яке на чу ҳаряки ҳамае аз ҳамаи бартар

یکی نه چو هریک همه ای از همه برتر

ӯ бошад охир на замин бошад ва на чарх

او باشد آخر نه زمین باشد و نه چرخ

ӯ буд зи аввал на арз буд ва на ҷавҳар

او بود ز اول نه عرض بود و نه جوهر

Бе ӯ ба замин бар ; наниҳад мӯрчае пой

بی او به زمین بر؛ ننهد مورچه ای پای

Бе ӯ ба ҳаво дар ; накушояд магасии пар

بی او به هوا در؛ نگشاید مگسی پر

Он бошад кӯ хоҳад ва он буд ки ӯ хост

آن باشد کو خواهد و آن بود که او خواست

Касро набӯд ҳеҷ шаку шубҳаи бад-ӣн дар

کس را نبود هیچ شک و شبهه بدین در

Ҳаргиз накунад зулм на хоҳад на писандад

هرگز نکند ظلم نه خواهد نه پسندد

Зу адли балои зулм буд хайри балои шар

زو عدل بلا ظلم بود خیر بلا شر

Муъмин буд он кас ки наад пои бад-ӣни раҳ

مؤمن بود آن کس که نهد پای بدین ره

Кофар буд он кас ки кунад пушти бад-ӣн дар

کافر بود آن کس که کند پشت بدین در

Дўрости зи ташбеҳу зи таътилу зи тхиил

دوراست ز تشبیه و ز تعطیل و ز تخییل

Фардост зи анбозу зи ҳамтоу зи ҳамсар

فرداست ز انباز و ز همتا و ز همسر

Бадбахт касе буд ки ташбеҳи дрўбст

بدبخت کسی بود که تشبیه دروبست

Бечора надонист мусаввири зи мусаввир

بیچاره ندانست مصور ز مصور

Гуфтанд ки бар арш нишинад малики алърш

گفتند که بر عرش نشیند ملک العرش

Нодони ҳамаи андари сар гуфтор кунад сар

نادان همه اندر سر گفتار کند سر

Бар арш чигуна буд он холиқ бе чун

بر عرش چگونه بود آن خالق بی چون

Каз дарга ӯ арш чу ҳалқаи сет ба дар бар

کز درگه او عرش چو حلقه ست به در بر

эй холиқ ҳар ҷонвару розиқи ҳаркас

ای خالق هر جانور و رازق هرکس

Лаббайку съдики таъолӣу тақаддус

لبیک و سعدیک تعالی و تقدس

Мардони турои оҳ чаҳ дар рӯз ва чаҳ дар шаб

مردان ترا آه چه در روز و چه در شب

Майдони турои роҳ , чаҳ аз пеш ва чаҳ аз пас

میدان ترا راه، چه از پیش و چه از پس

Тавҳид ту покаст нкўбд дар ҳар дил

توحید تو پاکست نکوبد در هر دل

Тавфиқ азиз аст набошад бар ҳар кас

توفیق عزیز است نباشد بر هر کس

Аз фазли ту ҳомӯн шуда чун фарши муламмаъ

از فضل تو هامون شده چون فرش ملمع

Вази сунъи ту гардун шуда чун сақфи муқарнас

وز صنع تو گردون شده چون سقف مقرنس

Гулҳо ба баҳор аз ту шавад чун дами тоўс

گلها به بهار از تو شود چون دم طاوس

Гулбун ба хазон дар , ту кунӣ чун пари каркас

گلبن به خزان در، تو کنی چون پر کرکس

Алои қалами қудрати ту бар сари наргис

الا قلم قدرت تو بر سر نرگس

Аз тоҷи мудаввар ки кунад шакли мсдс

از تاج مدور که کند شکل مسدس

Бе лашкари сунъи ту саҳаргоҳи нтозд

بی لشکر صنع تو سحرگاه نتازد

« воллили азои ъсъси волсбҳи танаффус »

«واللیل اذا عسعس والصبح تنفس »

эй чораи мо бар ман бечора бибахшоӣ

ای چاره ما بر من بیچاره ببخشای

Фарёдраси бандаи туу раҳмати ту бас

فریادرس بنده تو و رحمت تو بس

Беҳудаи манол эй дили зроқи барин дар

بیهوده منال ای دل زراق برین در

Фарёд чаҳ судаст ба фарёди худати рас

فریاد چه سود است به فریاد خودت رس

эй пер чаро сина чун тири надорӣ

ای پیر چرا سینه چون تیر نداری

Бо сина чун тир ба он пушти мқўс

با سینه چون تیر به آن پشت مقوس

Зон пушти камони вор ба шуд умри ту чун тир

زان پشت کمان وار به شد عمر تو چون تیر

Дар ҷисми мқўс чаҳ кунад рӯҳи муқаддас

در جسم مقوس چه کند روح مقدس

Раҳми ори бад-ӣни бандаи худоё ба хдоӣӣ

رحم آر بدین بنده خدایا به خدائی

Каз раҳмати ту бандаи мубиноади ҷдоӣӣ

کز رحمت تو بنده مبیناد جدائی

Донандаи аҳволӣу кори ту баҳри ҳол

داننده احوالی و کار تو بهر حال

Сидқӣ ва ҳақиқӣаст на рўӣӣу рўёӣӣ

صدقی و حقیقی است نه روئی و رویائی

Дар хизмати ту бандаи сарафкандаи накӯтар

در خدمت تو بنده سرافکنده نکوتر

Дар роҳ хдоӣӣ набӯд борхдоӣӣ

در راه خدائی نبود بارخدائی

Анда нахӯрам гарчи марои баста буд кор

انده نخورم گرچه مرا بسته بود کار

Як дар бнбндии ту ки то сад нгшоӣӣ

یک در بنبندی تو که تا صد نگشائی

Гуяд ҳамаи каси он манӣ аз сари пиндошт

گوید همه کس آن منی از سر پنداشت

эй он ҳама ҳеҷ надонам ки кроӣӣ

ای آن همه هیچ ندانم که کرائی

Ҳарҷо ки бихонанд туро бошӣ онҷо

هرجا که بخوانند ترا باشی آنجا

Як ҷой на бе ту ки ба раҳмати ҳамаи ҷоӣӣ

یک جای نه بی تو که به رحمت همه جائی

Меҳр аз шарафи зилли ту султони сипеҳрӣ

مهر از شرف ظل تو سلطان سپهری

Ма дар ттқи сунъи ту хотуни смоӣӣ

مه در تتق صنع تو خاتون سمائی

Ибоди зи шавқи ту амирони сарирӣ

عباد ز شوق تو امیران سریری

Зӯҳҳоди зи тавқи ту ғуломони сроӣӣ

زهاد ز طوق تو غلامان سرائی

Аз ҳайбати ту рафтаи бузургон ба ҳақирӣ

از هیبت تو رفته بزرگان به حقیری

Бар даргаи ту омадаи шоҳон ба гдоӣӣ

بر درگه تو آمده شاهان به گدائی

Бо хештан аз лутф ту гӯям матлаб беш

با خویشتن از لطف تو گویم مطلب بیش

Тарсам ки чу ҷўӣии ҳама аз ҷумлаи броӣӣ

ترسم که چو جوئی همه از جمله برائی

Аз дасти дроФтм агарам даст нагирӣ

از دست درافتم اگرم دست نگیری

Вази пои даройам агарам бози нпоӣӣ

وز پای درآیم اگرم باز نپائی

Девӣаст ҷаҳон эй дил ва ту диўпрстӣ

دیوی است جهان ای دل و تو دیوپرستی

Аз домгҳшгар бҷҳии ҷустӣу рстӣ

از دامگهش گر بجهی جستی و رستی

Чат буд ки чун деви бад-ӣни домгҳии чат

چت بود که چون دیو بدین دامگهی چت

Аз хокӣ аз онаст турои майл ба пастӣ

از خاکی از آنست ترا میل به پستی

Оби ту ба икраҳи бабради оташи шаҳват

آب تو به یکره ببرد آتش شهوت

Гар кибр нае биҳдаҳи оташ чаҳ парастӣ

گر کبر نه ای بیهده آتش چه پرستی

Дар роҳи худои оби диҳии оташ каш бош

در راه خدای آب دهی آتش کش باش

Каз рӯй ҳўии хок нае бод ба дастӣ

کز روی هوی خاک نه ای باد به دستی

Аз нестӣ ва ҳастӣ ин олами ғаддор

از نیستی و هستی این عالم غدار

Чун ҳеҷ нахезад ту дару дили бачаи бастӣ

چون هیچ نخیزد تو در و دل بچه بستی

Бркни дили азин ғӯл ва дарон домгҳии банд

برکن دل ازین غول و دران دامگهی بند

Кӯи аввалат аз нестӣ оварад ба ҳастӣ

کو اولت از نیستی آورد به هستی

эй пери камони пушти чунон дон ки турои ҷон

ای پیر کمان پشت چنان دان که ترا جان

Чун тир биппаред ки дар маърази шастӣ

چون تیر بپرید که در معرض شستی

Бо дӯзахёни аҳд ба ҳамкории шайтон

با دوزخیان عهد به همکاری شیطان

Он рӯз бибастӣ ки ту он тавбаи шикастӣ

آن روز ببستی که تو آن توبه شکستی

Баси ғофилӣ аз кори ҷавонӣ ва аҷаб нест

بس غافلی از کار جوانی و عجب نیست

Ҳушёр чаҳ донад ки чаҳ кардаст ба мастӣ

هشیار چه داند که چه کردست به مستی

Пиро бидиҳ инсоф ?герат мебидиҳад роҳ

پیرا بده انصاف گرت می بدهد راه

Бо зарқи нёмихтаи ллаҳу фии аллоҳ

با زرق نیامیخته لله و فی الله

эй бас ки бгриӣ ки нагардад рухи ту тар

ای بس که بگریی که نگردد رخ تو تر

Ваии бас ки бинолӣ ки набошад дилати огоҳ

وی بس که بنالی که نباشد دلت آگاه

Дар дайн чаҳ наҳй пой ва ба дунё чаҳ кашии даст

در دین چه نهی پای و به دنیا چه کشی دست

Зоҳир чаҳ кунӣ оҳ ва ба ботин чаҳ зании роҳ

ظاهر چه کنی آه و به باطن چه زنی راه

Ҷоҳи ту ба дунё чоҳаст ба уқбо

جاه تو به دنیا چاه است به عقبی

Он нектар ояд ки ба андоза кунӣ чоҳ

آن نیکتر آید که به اندازه کنی چاه

Дар роҳи муноҷоти гарони рўтрӣ аз кӯҳ

در راه مناجات گران روتری از کوه

Дар каффаи тоъоти сбксртрӣ аз коҳ

در کفه طاعات سبکسرتری از کاه

Чун пеши рисӣ ҳеҷ накардӣ ба ҷавонӣ

چون پیش رسی هیچ نکردی به جوانی

Донам ки ба перӣ накунӣ аз пас панҷоҳ

دانم که به پیری نکنی از پس پنجاه

Дар манзили рҳмни буна на рахт бияфкан

در منزل رحمن بنه نه رخت بیفکن

Бо лашкари шайтон чаҳ зании хаймау харгоҳ

با لشکر شیطان چه زنی خیمه و خرگاه

Бояд ки ба шабҳо будат дар раҳи дили пайк

باید که به شبها بودت در ره دل پیک

То арза кунад қиссаи рози ту ба даргоҳ

تا عرضه کند قصه راز تو به درگاه

Чун тоъат ва некӣ накунад мурда буд мард

چون طاعت و نیکی نکند مرده بود مرد

Чун пелу фарс барда шавад мот шавад шоҳ

چون پیل و فرس برده شود مات شود شاه

эй суст ба хайрот қавӣ бош бад-ӣн дар

ای سست به خیرات قوی باش بدین در

Роҳи ту махуфаст зи дайни бадарғаи хоҳ

راه تو مخوف است ز دین بدرقه خواه

Дар дарҷи дил аз гавҳари дайн нур диҳад рӯй

در درج دل از گوهر دین نور دهد روی

Бар тахти шаб аз калла ки ҷилва кунад моҳ

بر تخت شب از کله که جلوه کند ماه

эй бехабар аз неъмати дорандаи офоқ

ای بی خبر از نعمت دارنده آفاق

Вола шуда аз шӯъбадаи олами зроқ

واله شده از شعبده عالم زراق

Аз урф румон гашта ва « а » зи шаръи гурезон

از عرف رمان گشته و «ا»ز شرع گریزان

Чун деви лоҳўл ва чу девонаи зи мхроқ

چون دیو لاحول و چو دیوانه ز مخراق

Андари дилу ҷону ҷигарати меҳнати дунё

اندر دل و جان و جگرت محنت دنیا

Чун оташ сӯзанда дар афтод ба ҳроқ

چون آتش سوزنده در افتاد به حراق

Модоми зи ҳақи ҷону равони ту гурезон

مادام ز حق جان و روان تو گریزان

Пайваста ба ботили нафасу нафаси ту муштоқ

پیوسته به باطل نفس و نفس تو مشتاق

Аз дӯстии дунёи вази ғояти шаҳват

از دوستی دنیا وز غایت شهوت

Бимаст ки дар холиқи офоқи шӯии оқ

بیم است که در خالق آفاق شوی عاق

Гар бар дили пари ҷаҳли ту зангор набӯдӣ

گر بر دل پر جهل تو زنگار نبودی

Чун оина будӣ дили зроқи ту барроқ

چون آینه بودی دل زراق تو براق

Аз шарбати ҷоми малик аламут биандеш

از شربت جام ملک الموت بیندیش

Аз даст батон чанд хурии бода ба сқроқ

از دست بتان چند خوری باده به سقراق

Доне ки муҳобо накунад мқръаҳи марг

دانی که محابا نکند مقرعه مرگ

Гар зоҳиди айёмӣ вагар хусрави офоқ

گر زاهد ایامی و گر خسرو آفاق

Дунё на чу ҷинат буду ёр на чун ҳур

دنیا نه چو جنت بود و یار نه چون حور

Ҳаргиз набӯд хор чу гули заҳр чу трёқ

هرگز نبود خار چو گل زهر چو تریاق

Дар роҳ хдоӣӣ нарасад пои ту зеро

در راه خدائی نرسد پای تو زیرا

Ту ҷуфти ҷаҳонӣу худованди ҷаҳони тоқ

تو جفت جهانی و خداوند جهان طاق

Имрӯзи ҳамаи аҳди худованди шикастӣ

امروز همه عهد خداوند شکستی

Фардои нгризӣ ки дурустаст турои соқ

فردا نگریزی که درست است ترا ساق

эй табъи ту носохта бо миллати тозӣ

ای طبع تو ناساخته با ملت تازی

Фардот бисӯзандгар имрӯз насозӣ

فردات بسوزند گر امروز نسازی

Аз баҳри расӯли қршии ҷон бФдӣ кун

از بهر رسول قرشی جان بفدی کن

Кин кор ҳақиқӣаст на шуғлӣаст маҷозӣ

کاین کار حقیقی است نه شغلی است مجازی

Ҷӯянда ӯ бош агар толиби ҳақӣ

جوینده او باش اگر طالب حقی

Гирди ҳарамаши гирд агар муҳаррами розӣ

گرد حرمش گرد اگر محرم رازی

Овозаи шаръаши ҳама офоқ гирифтаст

آوازه شرعش همه آفاق گرفتست

Охир натавон доштани ин кор ба бозӣ

آخر نتوان داشتن این کار به بازی

То шаръ ндонӣ нахурӣ нони ҳалолӣ

تا شرع ندانی نخوری نان حلالی

То пок ншўӣӣ нашавад ҷомаи намозӣ

تا پاک نشوئی نشود جامه نمازی

Беҷон баӣ эй дил ки бадви ҷони нФзоӣӣ

بی جان بهی ای دل که بدو جان نفزائی

Бесар баӣ эй тан ки бадви сари нФрозӣ

بی سر بهی ای تن که بدو سر نفرازی

Он хоҷаи ду ҷаҳон ки гуҳи халқу тавозуъ

آن خواجه دو جهان که گه خلق و تواضع

Коряш набӯдааст ба ҷузи бандаи навозӣ

کاریش نبوده است به جز بنده نوازی

Қуръони мубин бар сар ӯ номаи сиррӣ

قرآن مبین بر سر او نامه سری

Ҷбрили амин дар раҳ ӯ пайки ниёзӣ

جبریل امین در ره او پیک نیازی

Нусрат фикан роят ӯ эзади боқӣ

نصرت فکن رایت او ایزد باقی

Шамшерзани лашкар ӯ ҳайдари ғозӣ

شمشیرزن لشکر او حیدر غازی

Маддоҳ набӣ бош ки бошӣ ба қиёмат

مداح نبی باش که باشی به قیامت

эй шоири розӣ бар пайғамбари тозӣ

ای شاعر رازی بر پیغمبر تازی

Перояи мардони худои ҳайдари каррор

پیرایه مردان خدا حیدر کرار

Он ҳам насаб ва ҳам нафаси Аҳмади мухтор

آن هم نسب و هم نفس احمد مختار

Он ҳоҷиби бор дар асрори паямбар

آن حاجب بار در اسرار پیمبر

Он мейри далери сипаҳи дайни ҷаҳондор

آن میر دلیر سپه دین جهاندار

Шоҳӣ шуда ҳам гавҳар ӯ Аҳмади мурсал

شاهی شده هم گوهر او احمد مرسل

Ширӣ шудаи ҳамшира ӯ ҷаъфари тайёр

شیری شده همشیره او جعفر طیار

Султони шариъатро ӯ буд спркш

سلطان شریعت را او بود سپرکش

Майдони шуҷоатро ӯ буд сипаҳдор

میدان شجاعت را او بود سپهدار

Фаттоҳ дар хайбару мифтоҳ дар илм

فتاح در خیبر و مفتاح در علم

Ҷондори шаҳи миллату ҷонбхши шаби ғор

جاندار شه ملت و جانبخش شب غار

Бингар дарҷи ҳиммати он Сайиди маъсӯм

بنگر درج همت آن سید معصوم

Бо онкии сабақи барад ба ҳар вақт ва ба ҳар кор

با آنکه سبق برد به هر وقت و به هر کار

Ҷон кард фидои набии аллоҳ ва ҳаме гуфт

جان کرد فدای نبی الله و همی گفت

Тақсир ҳаме бошаду маъзӯри ҳамеи дор

تقصیر همی باشد و معذور همی دار

Аз ҷону равони сӯхтаи оли расӯлам

از جان و روان سوخته آل رسولم

Ва асҳоби набиро ба дилу дидаи харидор

و اصحاب نبی را به دل و دیده خریدار

Онро ки буд дӯстии оли паямбар

آن را که بود دوستی آل پیمبر

Ёрони набиро ба дилу дида буд ёр

یاران نبی را به دل و دیده بود یار

зи авлоду зи асҳоби паямбар ба ҳамаи вақт

ز اولاد و ز اصحاب پیمبر به همه وقت

Тафзили алӣ беш буд лобуду ночор

تفضیل علی بیش بود لابد و ناچار

Зирокаҳи зи авлоду зи асҳоб набӣ ӯст

زیراکه ز اولاد و ز اصحاب نبی اوست

Ҳам аввали ин ёздаҳи ҳам охири он чор

هم اول این یازده هم آخر آن چار

Мерай ки дар офоқ наёбанд назираш

میری که در آفاق نیابند نظیرش

Шоҳӣ ки тавон хонд ҳамеи бадари мунираш

شاهی که توان خواند همی بدر منیرش

Перояи ислом шудаи бахти ҷӯонаш

پیرایه اسلام شده بخت جوانش

Сармояи иқбол шудаи дониши пераш

سرمایه اقبال شده دانش پیرش

Мерай ба кифояти зи вазирони ҷаҳон беш

میری به کفایت ز وزیران جهان بیش

Гашта чу вазирии хиради фоидаи гираш

گشته چو وزیری خرد فایده گیرش

Гўӣии зи латофати тан ӯ рӯҳ мусаффост

گوئی ز لطافت تن او روح مصفاست

Гар рӯҳ нагашт аз чаҳ буд ақли вазираш

گر روح نگشت از چه بود عقل وزیرش

Ма гуфта ба хуршед ки рӯи дард ба чинаш

مه گفته به خورشید که رو درد به چینش

Дайн гуфта ба давлат ки биёи пеши бимираш

دین گفته به دولت که بیا پیش بمیرش

Боғӣ шудаи ҷоҳаш ки зи ъзсти дарахташ

باغی شده جاهش که ز عزست درختش

Мурғӣ шудаи калакаш ки срирсти сафираш

مرغی شده کلکش که صریرست صفیرش

На доираи чарх шудаи хати шарифаш

نه دایره چرخ شده خط شریفش

Чори асл ҷаҳон гашта се ангушти дабираш

چار اصل جهان گشته سه انگشت دبیرش

Бо ӯ чу камонаст бидонадяши бкжӣ

با او چو کمان است بداندیش بکژی

Онгоҳ шавад рост ки дузанд ба тираш

آنگاه شود راست که دوزند به تیرش

Ҳамчун разии аддӣни падарии куштаи муайянаш

همچون رضی الدین پدری کشته معینش

Он садри ягона ки малики боди насираш

آن صدر یگانه که ملک باد نصیرش

Ҳар дӯст ки ӯ рости бмоноди нишоташ

هر دوست که او راست بماناد نشاطش

Ҳар хасм ки ӯ рости бгироди зҳирш

هر خصم که او راست بگیراد زحیرش

эй барҳамаи аҳрор ҷаҳон гашта мақдам

ای برهمه احرار جهان گشته مقدم

Дар ғояти иқболи турои малики мусаллам

در غایت اقبال ترا ملک مسلم

Дар ҳазрати поки ту зи фазли малики алърш

در حضرت پاک تو ز فضل ملک العرش

Таъӣд паёпай шуду тавфиқи дамодам

تأیید پیاپی شد و توفیق دمادم

Ҷоҳи ту рафеъаст ва дарҷҳои ту олӣ

جاه تو رفیع است و درجهای تو عالی

Аҳди ту дурустаст ва синхҳои « ту » муҳкам

عهد تو درست است و سنخهای «تو» محکم

эй номаи инсофи зи унвони ту зебо

ای نامه انصاف ز عنوان تو زیبا

Ваии ҳалаи исломи зи хайроти ту муаллим

وی حله اسلام ز خیرات تو معلم

Дилшод ба дидори ту халқони замона

دلشاد به دیدار تو خلقان زمانه

Хушнӯди зи кирдори ту дорандаи олам

خشنود ز کردار تو دارنده عالم

Аз гавҳару фазлу караму ҷӯаду кифоят

از گوهر و فضل و کرم و جود و کفایت

Ҳастӣ шарафи оламу фахр банӣ одам

هستی شرف عالم و فخر بنی آدم

Дасти ту расидаи сети сӯии турбати Аҳмад

دست تو رسیده ست سوی تربت احمد

Пои ту супурдаи сети раҳи каъбаи аъзам

پای تو سپرده ست ره کعبه اعظم

Перон накунанд ончӣ ту кардӣ ба ҷавонӣ

پیران نکنند آنچه تو کردی به جوانی

Аз чун ту халафи мо дар дайнро набӯд ғам

از چون تو خلف ما در دین را نبود غم

Андӯҳ махӯр каз дили поку нияти хуб

اندوه مخور کز دل پاک و نیت خوب

Дунёат мусаллам шуд ва ақабот шавад ҳам

دنیات مسلم شد و عقبات شود هم

Ҷони ту бмонод ки дар ҳазрату ғайбат

جان تو بماناد که در حضرت و غیبت

Халқӣ ба ту шоданду ҷаҳонӣ ба ту хуррам

خلقی به تو شادند و جهانی به تو خرم

Бодо ба ту бар фарруху маймуну хуҷаста

بادا به تو بر فرخ و میمون و خجسته

Шеъри ману ташрифи туу моҳи муҳаррам

شعر من و تشریف تو و ماه محرم

Ҳаргиз чу қавомӣ набӯд нони пази чолок

هرگز چو قوامی نبود نان پز چالاک

Нонами зи дами гарму хамирами зи дили пок

نانم ز دم گرم و خمیرم ز دل پاک

Брзигри ваҳмами бахами доси тафаккур

برزیگر وهمم بخم داس تفکر

Гандуми дарав аз мазраъаи табъи ҳўснок

گندم درو از مزرعه طبع هوسناک

Дар осгаҳи хотири ман сохтаи эзад

در آسگه خاطر من ساخته ایزد

Санг аз тани ҳассосаму далв аз дили дрок

سنگ از تن حساسم و دلو از دل دراک

Аз табъ шарораст маро дар дили анҷум

از طبع شرارست مرا در دل انجم

Вази ақл танураст маро бар сари афлок

وز عقل تنور است مرا بر سر افلاک

Дар шҳролҳӣ ба дукони набавӣ дар

در شهرالهی به دکان نبوی در

Аз оташи афлоки пазами гардаи лўлок

از آتش افلاک پزم گرده لولاک

Дар Марви иборат ки пазади беҳтари азин қурс

در مرو عبارت که پزد بهتر ازین قرص

Бағдоди суханро набӯд беҳтари азин кок

بغداد سخن را نبود بهتر ازین کاک

Зин гарда хӯрд одамии оқили доно

زین گرده خورد آدمی عاقل دانا

Зин нон нахурд хрбту нозираку нопок

زین نان نخورد خربط و نازیرک و ناپاک

Нон чу манӣ туъма ҳар ҳалқ набошад

نان چو منی طعمه هر حلق نباشد

Каз рӯй хиради хок буд дар хури хошок

کز روی خرد خاک بود در خور خاشاک

Шояд ки хӯрд нони марои мардуми фозил

شاید که خورد نان مرا مردم فاضل

То дар даҳани ақл наад луқмаи идрок

تا در دهن عقل نهد لقمه ادراک

Дар иллати нодонӣ ва дар абтлии ҷон

در علت نادانی و در ابتلی جان

Бемори куҳанро чаҳ азин нон ва чаҳ тирёк

بیمار کهن را چه ازین نان و چه تریاک

Онро ки тани нон ба чунин об бигирад

آن را که تن نان به چنین آب بگیرد

Чун мор ба сӯрох дар он ба ки хӯрд хок

چون مار به سوراخ در آن به که خورد خاک

эй каъбаи давлат дар ту қиблаи дайни бод

ای کعبه دولت در تو قبله دین باد

Монанди ҷамати малики ҷаҳони зери нигини бод

مانند جمت ملک جهان زیر نگین باد

То ҳаст замину фалак аз ҳишмату ҷоҳат

تا هست زمین و فلک از حشمت و جاهت

Ороста рӯй фалаку пушти замини бод

آراسته روی فلک و پشت زمین باد

Бар пояи камтари адуати бод ба дунё

بر پایه کمتر عدوت باد به دنیا

Вази ҷомаи дайни халъати ту дасти маин бод

وز جامه دین خلعت تو دست مهین باد

Саъди фалакӣ ҳар шаб ва ҳар рӯз ба навбат

سعد فلکی هر شب و هر روز به نوبت

Бар даргаи иқболи ту чун асби бузин бод

بر درگه اقبال تو چون اسب بزین باد

Ҳар дил ки напушади зираи меҳри ту бурҷон

هر دل که نپوشد زره مهر تو برجان

Аз шасти бало бар ҷигараши новаки кини бод

از شست بلا بر جگرش ناوک کین باد

Бодоти камони тараб аз абрӯии ҷавзо

بادات کمان طرب از ابروی جوزا

Бар ҷони бидонадяши зи андӯҳи камӣни бод

بر جان بداندیش ز اندوه کمین باد

Ъзи ту з дайнасту ҷалоли ту зи дунё

عز تو ز دین است و جلال تو ز دنیا

То даҳр буд боту ҳамон бод ва ҳамин бод

تا دهر بود باتو همان باد و همین باد

То ҳаст мададҳои нафасҳо зи ҳавоҳо

تا هست مددهای نفسها ز هواها

Пешини нафаси душмани ту бозпасин бод

پیشین نفس دشمن تو بازپسین باد

То хуб шавад кори дуо аз раҳи омин

تا خوب شود کار دعا از ره آمین

Омини дъоҳоти зи Ҷабраили амини бод

آمین دعاهات ز جبرئیل امین باد

Алмнаҳи ллаҳ ки карт ба низом аст

المنة لله که کارت به نظام است

Аз кӯрии бадхоҳи ту то боди чунин бод

از کوری بدخواه تو تا باد چنین باد