Давр аз ҷамоли ҷоҳи ту эй садри арҷманд

دور از جمال جاه تو ای صدر ارجمند

Афтод пои банда ба дасти шикастаи банд

افتاد پای بنده به دست شکسته بند

Боз омадӣ зи роҳ ва нагуфтӣ чигуна Эй

باز آمدی ز راه و نگفتی چگونه ای

ТогФтмӣ ки пой чигуна сету дард чанд

تاگفتمی که پای چگونه ست و درد چند

Дасти қазои бади зи сар нардбон шавам

دست قضای بد ز سر نردبان شوم

Бигирифт пои ман ба бен новдон фиканд

بگرفت پای من به بن ناودان فکند

Ҳар мрдўи зан ки дид қавомятро чунон

هر مردو زن که دید قوامیت را چنان

Фарёд хонд врўӣ харошид ва мӯӣ кунад

فریاد خواند وروی خراشید و موی کند

То шахси ман пиёда шуд аз бори гири ҷон

تا شخص من پیاده شد از بار گیر جان

Аз дасти дард мқръаҳ хӯрдам ҳазор ва анд

از دست درد مقرعه خوردم هزار و اند

Лобуд ба хоки тираи даройади сари савор

لابد به خاک تیره درآید سر سوار

Чун дармиёни роҳ хато шуд сами саманд

چون درمیان راه خطا شد سم سمند

Ранҷури дили шӯй чу бадоне ки рӯзгор

رنجور دل شوی چو بدانی که روزگار

Чун май гузашт бар ман мискини мустаманд

چون می گذشت بر من مسکین مستمند

Бар ҷони ман кушодаи балои рӯзу шаби камӣн

بر جان من گشاده بلا روز و شب کمین

Дар гарданами фитодаи зи дарди оташини каманд

در گردنم فتاده ز درد آتشین کمند

Аз дасти бандаи заҳри шукр буд пеши азин

از دست بنده زهر شکر بود پیش ازین

Ва имрӯз пой ӯст чунӣ гашта бндбнд

و امروز پای اوست چونی گشته بندبند

Ту омадӣ ва банда наомад ба хизматат

تو آمدی و بنده نیامد به خدمتت

Зеро ки паст кард марои гунбади баланд

زیرا که پست کرد مرا گنبد بلند

Ман бе шумо чаҳор бародари муаззабам

من بی شما چهار برادر معذبم

Дар чормих дард бимонада тании нижанд

در چارمیخ درد بمانده تنی نژند

Ранҷам зиёдатаст з нодидан шумо

رنجم زیادت است ز نادیدن شما

Аз ранҷ дил фузуда шавад дарди дардманд

از رنج دل فزوده شود درد دردمند

Ин « худ » ба тарка ҳар ки бибинад бгўидм

این «خود» به ترکه هر که ببیند بگویدم

Чун ту касе чигуна кунад кори нописанд

چون تو کسی چگونه کند کار ناپسند

Бар нардбон чаҳ кори туро то дар аўФтӣ

بر نردبان چه کار تو را تا در اوفتی

Аз даст ту расед ба пои ту бргзнд

از دست تو رسید به پای تو برگزند

Ин гуядам ки пои туро ба буд тлӣ

این گویدم که پای تو را به بود طلی

Ваон гуядам ки на на тлӣ чист хушки банд

وان گویدم که نه نه طلی چیست خشک بند

Он гуядам ки чашм ба дасти ин сапанди сӯз

آن گویدم که چشم به دست این سپند سوز

Бар оташ бало бинишон бод чун сапанд

بر آتش بلا بنشان باد چون سپند

Сдгўнаҳ панд медиҳадам камтари аблаҳӣ

صدگونه پند می دهدم کمتر ابلهی

Кӯи чоҳу банд боз надонад зи ҷоҳу панд

کو چاه و بند باز نداند ز جاه و پند

эй дар кафи саодати ту гурзи гоўсор

ای در کف سعادت تو گرز گاوسار

Бибридаи хашми ту сари душман чу гӯсфанд

ببریده خشم تو سر دشمن چو گوسفند

Бар нардбон агар ба ҳамоқати нрФтмӣ

بر نردبان اگر به حماقت نرفتمی

Ҳргндаҳи сблтии нздндими решханд

هرگنده سبلتی نزدندیم ریشخند