Бидон ки рӯза рукнӣаст аз арқони мусулмонӣу расӯл ( с ) гуфт ки худоӣ таъолӣ мегуяд , « ҳар некуиро ба даҳ мукофот кунанд , магари рӯза ки он манаст хосу ҷазои он ман даҳум »у худоӣ таъолӣ гуфт , « анмои иўФии алсобрўни аҷрҳми бғири ҳисоби музди касоне ки сабр кунанд аз шаҳвати худ , дар ҳеҷ ҳисоб наёяд , балки аз ҳади берун буд ва гуфт расӯл ( с ) сабри як нима имонасту рӯзаи як нима сабраст » ва гуфт ( с ) « буии даҳани рӯзаи дор , наздики худои таъолӣ , аз буии машк хуштараст » худоӣ таъолӣ гуяд , « бандаи ман аз таому шароб барои ман даст боз дошта хос , ҷазоӣ ӯ ман тавонам дод » ва гуфт ( с ) « хоби рӯзаи дор ибодатаст » ва гуфт , ( с ) « чун моҳи рамазони даройад , дарҳои биҳишт бигушоӣанд ва дарҳои дӯзах бабанданду шаётинро дар банд кунанду мунодӣ овоз диҳад ки ё толиби хайри биё ки вақт туаст , ва ё ҷӯянда шар боист ки на ҷой туаст » ва аз азимӣ фазл ӯст ки ин ибодатро ба худ нисбат дод ва гуфт , « алсўми илоу анои аҷзӣ ба » агарчӣ ҳамаи ибодот ӯ рост , чунон ки каъбаро хона худ хонд ва агарчӣ ҳамаи олам малик ӯст .

بدان که روزه رکنی است از ارکان مسلمانی و رسول (ص) گفت که خدای تعالی می گوید، «هر نیکویی را به ده مکافات کنند، مگر روزه که آن من است خاص و جزای آن من دهم» و خدای تعالی گفت، «انما یوفی الصابرون اجرهم بغیر حساب مزد کسانی که صبر کنند از شهوت خود، در هیچ حساب نیاید، بلکه از حد بیرون بود و گفت رسول (ص) صبر یک نیمه ایمان است و روزه یک نیمه صبر است» و گفت (ص) «بوی دهن روزه دار، نزدیک خدای تعالی، از بوی مشک خوشتر است» خدای تعالی گوید، «بنده من از طعام و شراب برای من دست باز داشته خاص، جزای او من توانم داد» و گفت (ص) «خواب روزه دار عبادت است» و گفت، (ص) « چون ماه رمضان درآید، درهای بهشت بگشایند و درهای دوزخ ببندند و شیاطین را در بند کنند و منادی آواز دهد که یا طالب خیر بیا که وقت توست، و یا جوینده شر بایست که نه جای توست» و از عظیمی فضل اوست که این عبادت را به خود نسبت داد و گفت، «الصوم الی و انا اجزی به» اگرچه همه عبادات او راست، چنان که کعبه را خانه خود خواند و اگرچه همه عالم ملک اوست.

Ва рӯзаро ду хосиятаст ки бидон мустаҳаққи ин нисбатаст яке он ки ҳақиқат ӯ нохӯрданаст ва он ботин буд ва аз чашми халқ пӯшида бошаду риёро бадв роҳ набӯд ,у дигари он ки душмани худои таъолӣ Иблисасту сипоҳ ӯ шаҳавотасту рӯзаи лашкар ӯ бишиканад ки ҳақиқати рӯзаи тарк шаҳавотаст ва барои ин гуфт расӯл ( с ) ки шайтон дар даруни одамӣ равонаст чун хӯн дар тани роҳи гузари вай бар вай танг кунед ба гуруснагӣу Оишаро гуфт , « аз кӯфтан дар биҳишти ҳеҷ мёсоӣ » гуфт , « ба чаҳ » гуфт , « ба гуруснагӣ » ва низ гуфт : « алсўми алҷнаҳи рӯза сипарӣаст » ва гуфт ( с ) , боби ҳамаи ибодот рӯзааст » ва ин ҳама барои онаст ки монеъ аз ҳамаи ибодот шаҳавотасту мадади шаҳавот сирӣасту гуруснагии шаҳавотро бикашад .

و روزه را دو خاصیت است که بدان مستحق این نسبت است یکی آن که حقیقت او ناخوردن است و آن باطن بود و از چشم خلق پوشیده باشد و ریا را بدو راه نبود، و دیگر آن که دشمن خدای تعالی ابلیس است و سپاه او شهوات است و روزه لشکر او بشکند که حقیقت روزه ترک شهوات است و برای این گفت رسول (ص) که شیطان در درون آدمی روان است چون خون در تن راه گذر وی بر وی تنگ کنید به گرسنگی و عایشه را گفت، «از کوفتن در بهشت هیچ میاسای» گفت، «به چه» گفت، «به گرسنگی» و نیز گفت: «الصوم الجنه روزه سپری است» و گفت (ص)، باب همه عبادات روزه است» و این همه برای آن است که مانع از همه عبادات شهوات است و مدد شهوات سیری است و گرسنگی شهوات را بکشد.