Он ки мубошират накунад бо аҳл , агар чандон наздикӣ кунад ки ғусл воҷиб ояд рӯза ботил шавад ва агар рӯза фаромӯш карда бошад ботил нашавад ва агар ба шаб суҳбат кунаду ғусли пас аз субҳ кунад раво буд .

آن که مباشرت نکند با اهل، اگر چندان نزدیکی کند که غسل واجب آید روزه باطل شود و اگر روزه فراموش کرده باشد باطل نشود و اگر به شب صحبت کند و غسل پس از صبح کند روا بود.