Он ки ба қасд қӣ накунад ва агар бе ихтиёри ваии аўФтд , ботил нашавад ва агар ба сабаби зуком ё ба сабабии дигари обии мунъақид аз ҳалқ берун оварад ва биндозад , зиён надорад ки аз ин ҳазар кардани душвор буд , магар ки чун ба даҳон расад , онгоҳ ба гулӯи фурӯи баради ин рӯзаро ботил кунад .

آن که به قصد قی نکند و اگر بی اختیار وی اوفتد، باطل نشود و اگر به سبب زکام یا به سببی دیگر آبی منعقد از حلق بیرون آورد و بیندازد، زیان ندارد که از این حذر کردن دشوار بود، مگر که چون به دهان رسد، آنگاه به گلو فرو برد این روزه را باطل کند.