Чун хоҳад ки умраи орад ғусл кунаду ҷомаи эҳроми дарушади чунон ки ҳаҷро ва берун шавад аз Макка то ба миқоти умра ва он ҷъронаҳасту тнъиму ҳудаибияу ният умра кунад ва бигӯед , « лаббайки бъмраҳ » ва ба масҷиди Оиша , разии аллоҳи анҳоу ани абӣҳо , шавад ва ду ракаат намоз кунаду боз ба Макка ояд ва дар роҳ лаббайк мегуяд ва чун ба дар масҷид равад аз тлбиаҳ бимонад ва тавоф кунад ва саъй кунад , чунон ки дар ҳаҷи гуфтем , пас мӯии бистараду умраи бад-ӣн тамом шавад ва ин дар ҳамаи сол метавон кард ки касе ки онҷо бошад чндонкаҳ метавонад умра мекунад ва агар натавонад тавоф мекунад ва агар натавонад дар хона менигарад ва чун дар хона шавад миёни он ду амӯд намоз мекунаду пои бараҳнаи дршўд ва бо тавфиру ҳурмат ва чндонкаҳ метавонад об замзам мехӯрд , чндонкаҳи меъда пар шавад ки ба ҳар ният ки хӯрд шифо ёбад , ва бигӯед , « аллоҳами аҷълаҳи шФоءи ман кули суқму арзқнои алохлосу алиқину алмъоФоаҳи фии алднёу алохраҳ » .

چون خواهد که عمره آرد غسل کند و جامه احرام درپوشد چنان که حج را و بیرون شود از مکه تا به میقات عمره و آن جعرانه است و تنعیم و حدیبیه و نیت عمره کند و بگوید، «لبیک بعمره» و به مسجد عایشه، رضی الله عنها و عن ابیها، شود و دو رکعت نماز کند و باز به مکه آید و در راه لبیک می گوید و چون به در مسجد رود از تلبیه بماند و طواف کند و سعی کند، چنان که در حج گفتیم، پس موی بسترد و عمره بدین تمام شود و این در همه سال می توان کرد که کسی که آنجا باشد چندانکه می تواند عمره می کند و اگر نتواند طواف می کند و اگر نتواند در خانه می نگرد و چون در خانه شود میان آن دو عمود نماز می کند و پای برهنه درشود و با توفیر و حرمت و چندانکه می تواند آب زمزم می خورد، چندانکه معده پر شود که به هر نیت که خورد شفا یابد، و بگوید، «اللهم اجعله شفاء من کل سقم و ارزقنا الاخلاص و الیقین و المعافاه فی الدنیا و الاخره».