Онгоҳи қасд Мадина кунад ки расӯл ( с ) фармуд , « ҳаркии пас аз вафоти ман маро зиёрат кунад , ҳамчунон буд ки дар ҳоли ҳаёт » ва гуфт , « ҳаркии қасд Мадина кунаду ғарази ваии ҷуз зиёрат набӯд , ҳақии варо собит шавад назд худои таъолӣ ки марои шафиъ вай гирданд . »

آنگاه قصد مدینه کند که رسول(ص) فرمود، «هرکه پس از وفات من مرا زیارت کند، همچنان بود که در حال حیات» و گفت، «هرکه قصد مدینه کند و غرض وی جز زیارت نبود، حقی ورا ثابت شود نزد خدای تعالی که مرا شفیع وی گرداند.»

Ва чун дар роҳ Мадина мешавад , салавот бисёр медиҳад чун чашм ба девор Мадина уфтад гуяд , « аллоҳами ҳозои ҳарами рсўлки Фоҷълаҳи лии вқоиаҳи ман алнору амонои ман алъзобу сӯъи алҳсоб » ва ғусл кунад аввал , онгоҳ дар Мадина шаваду буии хуш ба кор дораду ҷомаи поку сипеди дарушад ва чун дар шавад ба тавозуъ ва тўқир бошад ва бигӯед , « раби адхлнии мадхали сидқу ахрҷнии махраҷи сидқу аҷъли лии ман лднки слтонои нсиро » пас дар масҷид шавад ва ба наздики минбари ду ракаат намоз кунад , чунон ки амӯди минбари баробари дӯши рости вай буд ки мавқифи расӯл ( с ) ин бӯдааст пас қасд зиёрат кунад ва рӯй ба девори Машҳади орад , пушт бо қиблау даст ба девори фурӯ овардану бӯса додан суннат нест , балки даври истодан ба ҳурмати наздиктар буд , пас бигӯед , « ассаломи алейк ё расӯли аллоҳи ассаломи алейк ё набии аллоҳи ассаломи алейк ё ҳабиби аллоҳи ассаломи алейк ё сФўаҳи аллоҳи ассаломи алейк ё акрами валади одами ассаломи алейк ё Сайиди алмрслину хотами алнабӣину расӯли раби Алъоламин ассаломи алейку алии асҳобки алтоҳрину азўоҷки алтоҳроти ИМАоти алмўмнини ҷзоки аллоҳи ънои афзали мо ҷузӣ набиё ани уммата ,у слии алейк клмои зкрки алзокрўну ғФли ънки алғоФлўн » ва агар васият карда бошанд вайро ба салом расонӣдан бигӯед , « ассаломи алейк ман фалон ва ман фалон » онгоҳ чанд ду газ бештар шавад ва бар Абубакру умр , разии аллоҳи ънҳмо , салом гуяд ва бигӯед , « ассаломи ъликмо ё вазирии расӯли аллоҳи слии аллоҳи алайҳу алмъоўнини ?лаи алии алқёми боладин модоми ҳаёу алқоимини фии умматаи баъдаи бомӯри аддӣн , татаббуъони фии злки осора ,у тъмлони бсннаҳ : Фҷзокмои хайри моҷзии взрлнбии алии дайна » пас боистад онҷо ва дуо кунад чндонкаҳ тавонад , пас берун ояд ва ба гӯристон бақиъ шаваду зиёрати бузургони саҳобаи бикунад , чун бозхўоҳди гашти дигари бораи зиёрати расӯл ( с ) бикунад ва видоъ кунад .

و چون در راه مدینه می شود، صلوات بسیار می دهد چون چشم به دیوار مدینه افتد گوید، «اللهم هذا حرم رسولک فاجعله لی وقایه من النار و امانا من العذاب و سوء الحساب» و غسل کند اول، آنگاه در مدینه شود و بوی خوش به کار دارد و جامه پاک و سپید درپوشد و چون در شود به تواضع و توقیر باشد و بگوید، «رب ادخلنی مدخل صدق و اخرجنی مخرج صدق و اجعل لی من لدنک سلطانا نصیرا»پس در مسجد شود و به نزدیک منبر دو رکعت نماز کند، چنان که عمود منبر برابر دوش راست وی بود که موقف رسول (ص) این بوده است پس قصد زیارت کند و روی به دیوار مشهد آرد، پشت با قبله و دست به دیوار فرو آوردن و بوسه دادن سنت نیست، بلکه دور ایستادن به حرمت نزدیکتر بود، پس بگوید، «السلام علیک یا رسول الله السلام علیک یا نبی الله السلام علیک یا حبیب الله السلام علیک یا صفوه الله السلام علیک یا اکرم ولد آدم السلام علیک یا سید المرسلین و خاتم النبیین و رسول رب العالمین السلام علیک و علی اصحابک الطاهرین و ازواجک الطاهرات امهات المومنین جزاک الله عنا افضل ما جزی نبیا عن امته، و صلی علیک کلما ذکرک الذاکرون و غفل عنک الغافلون» و اگر وصیت کرده باشند وی را به سلام رسانیدن بگوید، «السلام علیک من فلان و من فلان» آنگاه چند دو گز بیشتر شود و بر ابوبکر و عمر، رضی الله عنهما، سلام گوید و بگوید، «السلام علیکما یا وزیری رسول الله صلی الله علیه و المعاونین له علی القیام بالدین مادام حیا و القایمین فی امته بعده بامور الدین، تتبعان فی ذلک آثاره، و تعملان بسننه: فجزاکما خیر ماجزی وزرلنبی علی دینه» پس بایستد آنجا و دعا کند چندانکه تواند، پس بیرون آید و به گورستان بقیع شود و زیارت بزرگان صحابه بکند، چون بازخواهد گشت دیگر باره زیارت رسول (ص) بکند و وداع کند.