Бидон ки ҳақи таъолӣ бар Мустафо ( с ) сано гуфт ба халқи некӯ ва гуфт , « анки лаълии халқи азим »у расӯл ( с ) гуфт , « маро фиристодаанд то маҳосини ахлоқро тамом кунам » ва гуфт , « азимтарин чизе ки дар тарозу ниҳанд хуй некӯаст » .

بدان که حق تعالی بر مصطفی (ص) ثنا گفت به خلق نیکو و گفت، «انک لعلی خلق عظیم» و رسول (ص) گفت، «مرا فرستاده اند تا محاسن اخلاق را تمام کنم» و گفت، «عظیمترین چیزی که در ترازو نهند خوی نیکوست».

Ва яке дар пеши расӯл ( с ) омад ва гуфт , « дайн чист ? » гуфт , халқи некӯ » . Аз рости вай андар омад ва аз чапи вай андар омад ва ҳамчунин мепурседу вай ҳамчунин мегуфт , бозпасин бор гуфт , « мендонӣ ? он ки хашмгин нашӯй » . Ва аз вай пурседанд ки фозилтарин аъмол чист ? гуфт , « халқи некӯ » .

و یکی در پیش رسول (ص) آمد و گفت، «دین چیست؟» گفت، خلق نیکو». از راست وی اندر آمد و از چپ وی اندر آمد و همچنین می پرسید و وی همچنین می گفت، بازپسین بار گفت، «می ندانی؟ آن که خشمگین نشوی». و از وی پرسیدند که فاضلترین اعمال چیست؟ گفت، «خلق نیکو».

Яке расӯл ( с )ро гуфт , « маро васиятӣ кун » . Гуфт , « ҳар куҷо ки бошӣ аз ҳақ таъолӣ бипарҳез » гуфт , « дигар » гуфт , « аз пас ҳар бадӣ некӣ бикун то онро маҳв кунад » гуфт , « дигар » гуфт , « мхолтт бо халқ некӯ кун » . Ва расӯл ( с ) гуфт , « ҳаркиро худои таъолии халқ некӯ дод ва рӯй некӯи вайро арзонӣ дошт , хӯриш оташ накунад » .

یکی رسول (ص) را گفت، «مرا وصیتی کن». گفت، «هر کجا که باشی از حق تعالی بپرهیز» گفت، «دیگر» گفت، «از پس هر بدی نیکی بکن تا آن را محو کند» گفت، «دیگر» گفت، «مخالطت با خلق نیکو کن». و رسول (ص) گفت، «هرکه را خدای تعالی خلق نیکو داد و روی نیکو وی را ارزانی داشت، خورش آتش نکند».

Ва расӯл ( с )ро гуфтанд , « фалони зани рӯз ба рӯзау шаб ба намоз мебошад валикин бдхўӣасту ҳамсоягонро ба забон биринҷанд » . Гуфт , « ҷои вай дӯзахаст »у расӯл ( с ) гуфт , « хуии бади тоъатро ҳамчунон табоҳ кунад ки сиркаи ангабинро »у расӯл ( с ) андар дуо гуфтӣ , « борхдоёи халқи ман некӯи офаридӣ , халқи ман некӯ бикун » . Ва гуфтӣ , « борхдоёи тандурустӣу офияту хуии некӯи арзонии дор » . Ва пурседанд расӯл ( с )ро ки чаҳ беҳтар ки ҳақи таъолии бандаро бидиҳад ? гуфт , « халқи некӯ » . Ва гуфт , « халқи некӯи гуноҳро ҳамчунон нест кунад ки офтоби яхро » .

و رسول (ص) را گفتند، «فلان زن روز به روزه و شب به نماز می باشد ولیکن بدخوی است و همسایگان را به زبان برنجاند». گفت، «جای وی دوزخ است» و رسول (ص) گفت، «خوی بد طاعت را همچنان تباه کند که سرکه انگبین را» و رسول (ص) اندر دعا گفتی، «بارخدایا خلق من نیکو آفریدی، خلق من نیکو بکن». و گفتی، «بارخدایا تندرستی و عافیت و خوی نیکو ارزانی دار». و پرسیدند رسول (ص) را که چه بهتر که حق تعالی بنده را بدهد؟ گفت، «خلق نیکو». و گفت، «خلق نیکو گناه را همچنان نیست کند که آفتاب یخ را».

Ва абдурраҳмони бен смраҳи рҳмҳм аллоҳ гуяд ки наздики расӯл ( с ) будам , гуфт , « дӯши чизе аҷиб дидам . Мардиро дидам аз уммати хеши андари зонуи афтодау миёни вайу миёни ҳақи таъолии ҳиҷобӣ буд . Халқи некӯ вай биёмад ва ҳиҷоб барграфту вайро ба ҳақи таъолии расонид » . Ва гуфт , « банда ба халқи некӯ дараҷа бияёд , чунон ки касе ки ба рӯз ба рӯза бошад ва ба шаб ба намозу дараҷоти бузурги андар охират биёбад , агарчӣ заъифи ибодат буд » ва некӯтарин халқии расӯл ( с )ро буд ки як рӯзи занони андари пеши ваии бонг ҳаме карданду ғалаба ҳаме доштанд . Умр андар шуд . Бигурехтанд . Гуфт , « эй душманони хеш аз ман ҳишмат доред ва аз расӯли худо ҳишмат надоред ? » гуфтанд , « ту аз ваии тндтрӣу дурушттар »у расӯл ( с ) гуфт , « ё ибни улхитоб ! бидон ки худоӣ ки ман ба ҳукм вайаст ки ҳаргизи туро шайтони андар роҳӣ набинад ки на он роҳи бигузорад ва ба роҳӣ дигар шавад аз ҳайбати ту » .

و عبدالرحمن بن سمره رحمهم الله گوید که نزدیک رسول(ص) بودم، گفت، «دوش چیزی عجیب دیدم. مردی را دیدم از امت خویش اندر زانو افتاده و میان وی و میان حق تعالی حجابی بود. خلق نیکو وی بیامد و حجاب برگرفت و وی را به حق تعالی رسانید». و گفت، «بنده به خلق نیکو درجه بیاید، چنان که کسی که به روز به روزه باشد و به شب به نماز و درجات بزرگ اندر آخرت بیابد، اگرچه ضعیف عبادت بود» و نیکوترین خلقی رسول (ص) را بود که یک روز زنان اندر پیش وی بانگ همی کردند و غلبه همی داشتند. عمر اندر شد. بگریختند. گفت، «ای دشمنان خویش از من حشمت دارید و از رسول خدا حشمت ندارید؟» گفتند، «تو از وی تندتری و درشت تر» و رسول (ص) گفت، «یا ابن الخطاب! بدان که خدای که من به حکم وی است که هرگز تو را شیطان اندر راهی نبیند که نه آن راه بگذارد و به راهی دیگر شود از هیبت تو».

Ва Фзили рҳмҳм аллоҳ гуфт , « суҳбат бо фосиқи никўхўи дӯст тар дорам аз он ки бо қрои бдхў » . Ибни алмборки рҳмҳми аллоҳ бо бдхўиии андар роҳ афтод . Чун аз вай ҷудо шуд , бигирист . Гуфтанд , « чаро майгаре ? » гуфт , « он бечора аз наздик ман бирафт ва он хуии бад ҳамчунон бо вай бирафт ва аз вай ҷудо нашуд . »у каттонии рҳмҳм аллоҳ гуяд ки сӯфӣ эй хуй некӯаст ҳарки аз ту ба хуии некӯтар , аз ту сӯфитар . Ва яҳёи бен мъозолрозии разии аллоҳ анҳу гуяд , « хуии бад маъсиятӣаст ки бо ваии ҳеҷ тоъат суд надораду хуии некӯ тоъатӣаст ки бо ваии ҳеҷ маъсият зиён надорад » .

و فضیل رحمهم الله گفت، «صحبت با فاسق نیکوخو دوست تر دارم از آن که با قرای بدخو». ابن المبارک رحمهم الله با بدخویی اندر راه افتاد. چون از وی جدا شد، بگریست. گفتند، «چرا می گریی؟» گفت، «آن بیچاره از نزدیک من برفت و آن خوی بد همچنان با وی برفت و از وی جدا نشد.» و کتانی رحمهم الله گوید که صوفی ای خوی نیکوست هرکه از تو به خوی نیکوتر، از تو صوفی تر. و یحیی بن معاذالرازی رضی الله عنه گوید، «خوی بد معصیتی است که با وی هیچ طاعت سود ندارد و خوی نیکو طاعتی است که با وی هیچ معصیت زیان ندارد».