Дилам дорад бидон зулфи чилипо

دلم دارد بدان زلف چلیپا

Ҳамон улфат ки бо зуннори тарсо

همان الفت که با زنّار ترسا

Гиреҳ аз кори маҷнӯн кӣ кушояд

گره از کار مجنون کی گشاید

Касе кӯ уқда зад бар зулфи Лайло

کسی کو عقده زد بر زلف لیلا

Басӣ тундасту саркаши оташи ишқ

بسی تند است و سرکش آتش عشق

Валикини хор аз ӯ тарсад на хоро

ولیکن خار از او ترسد نه خارا

Надидам ҳаргизи ин ошуфтаи дил ро

ندیدم هرگز این آشفته دل را

Магар дар банди он зулфи чилипо

مگر در بند آن زلف چلیپا

Яке шуд шайх ва он дигари брҳмн

یکی شد شیخ و آن دیگر برهمن

Ки дорад ишқ дар сарҳо асарҳо

که دارد عشق در سرها اثرها

Набӯдӣ кӯҳ кандан кори Фарҳод

نبودی کوه کندن کار فرهاد

Гараш ширин набӯдӣ корфармо

گرش شیرین نبودی کارفرما

Чу лои хоҳӣ шудан магузор магузор

چو لا خواهی شدن مگذار مگذار

Даруни хонаи дили ғайри ало

درون خانۀ دل غیر الّا

Агар муштоқи соҳиб хона бошӣ

اگر مشتاق صاحب خانه باشی

Надорад фарқи масҷид бо килисо

ندارد فرق مسجد با کلیسا

Чунон харгоҳи Лайлии сояи афканд

چنان خرگاه لیلی سایه افکند

Ки маҷнӯн гум шуд андари роҳи саҳро

که مجنون گم شد اندر راه صحرا

Сирриро котш ишқаст дар дил

سری را کآتش عشق است در دل

намегунҷад ъқоли ақли барпо

نمی گنجد عِقال عقل برپا

Касе каз тешаи кӯҳ аз по фикандӣ

کسی کز تیشه کوه از پا فکندی

Фикандаш тешаи ишқи ту аз по

فکندش تیشۀ عشق تو از پا

Дило сустӣ макун дар хӯрдани ғам

دلا سستی مکن در خوردن غم

Ки зини дору туоне шуд тавоно

که زین دارو توانی شد توانا

Ғборои зин миён бархез бархез

غبارا زین میان برخیز برخیز

Ки бо худ менишоед буд ва бо мо

که با خود می نشاید بود و با ما