Соқӣ биор бода ки дӯшами хаёли дӯст

ساقی بیار باده که دوشم خیال دوست

Бар гӯши ҷони расонади навиди висоли дӯст

بر گوش جان رساند نوید وصال دوست

Пардохтам сарочаи дил аз хаёли ғайр

پرداختم سراچۀ دل از خیال غیر

То бо фироқи боли даройади хаёли дӯст

تا با فراغ بال درآید خیال دوست

Чун гӯй агар ишора чавгон кунад серум

چون گوی اگر اشارۀ چوگان کند سرم

Пеш аз бадан равад зпии иттисоли дӯст

پیش از بدن رود زپی اتصال دوست

Ҷон медаҳум чу шамъи саҳаргаҳ гар оварад

جان میدهم چو شمع سحرگه گر آورد

Парвона висол бурид шимоли дӯст

پروانه وصال بَرید شِمال دوست

Соқӣ биор май ки ба ман пер май фуруш

ساقی بیار مِی که به من پیر می فروش

Дар ҷом бода дод нишони ҷамоли дӯст

در جام باده داد نشان جمال دوست

Доим диҳад навиди висолам вале чаҳ суд

دایم دهد نوید وصالم ولی چه سود

Бовари нмикнди дили ошиқи маҳоли дӯст

باور نمیکند دل عاشق محال دوست

Сад гӯнаи дом дар раҳи мо май ниҳоди чарх

صد گونه دام در ره ما می نهاد چرخ

То мурғ дил набӯд гирифтори холи дӯст

تا مرغ دل نبود گرفتار خال دوست

Дигар чаҳ ғами зи лашгари хунхори душманам

دیگر چه غم ز لشگر خونخوار دشمنم

Чун гашт малик ҳастӣ ман поймоли дӯст

چون گشت مُلک هستی من پایمال دوست

эй дил мабар умед ки ҳам раҳмат оварад

ای دل مبُر امید که هم رحمت آورد

Бинад ба коми душман агар дӯсти ҳоли дӯст

بیند به کام دشمن اگر دوست حال دوست

Муштии гадо ба нақди висолаш тамаъ кунанд

مشتی گدا به نقد وصالش طمع کنند

Гар прдҳо ҷамол набошад ҷалоли дӯст

گر پرده‌ی جمال نباشد جلال دوست

Бархез азин миёнаи ғборо ки мушкил аст

برخیز ازین میانه غبارا که مشکل است

Бо хокён роҳ нишин иттисоли дӯст

با خاکیان راه نشین اتّصال دوست