Сафолини хам ва дар ваии лългўн май

سفالین خُمُّ و در وی لعلگون می

Кбдри фии алдҷии волшмси фии фӣ

کبدر فی الدجی والشّمس فی فِی

Зҷоҷии ҷоми байн каз аҳди ҷамшед

زجاجی جام بین کز عهد جمشید

Гузари нанамудаи санги фитна бар вай

گذر ننموده سنگ فتنه بر وی

Нишоед фарқ кард аз ғояти лутф

نشاید فرق کرد از غایت لطف

Ки май дар ҷом ё ҷомаст дар май

که می در جام یا جام است در می

Дар ӯ нашикаста даври чархи гардун

در او نشکسته دور چرخ گردون

Ҳубобиро ки оварад аз ҷам ва кӣ

حبابی را که آورد از جَم و کِی

Биёбонеаст дар пешами хатарнок

بیابانی است در پیشم خطرناک

Ки дар ваии хинги гардуни афканди пай

که در وی خنگ گردون افکند پی

Наёсоем дар ӯ ҳар чанд бар ман

نیاسایم در او هر چند بر من

Сар ояд рӯзгори баҳману дай

سر آید روزگار بهمن و دی

Вагар сад бораи умри ман сар ояд

وگر صد باره عمر من سر آید

Дигар раҳи нафха ишқам кунад ҳӣ

دگر ره نفخۀ عشقم کند حی

Аз он гум карда пай дорам суроғӣ

از آن گم کرده پی دارم سراغی

Ки ҳай бар асби ҳиммати мизнми ҳай

که هی بر اسب همت میزنم هی

Ҷаҳони холии з маҷнӯнаст варна

جهان خالی ز مجنون است ورنه

з Лайлӣ нест холии ҳаргизи ин ҳӣ

ز لیلی نیست خالی هرگز این حی

Ҳамаи гӯшам ки хонд мутриби ғайб

همه گوشم که خواند مطرب غیب

Ба роҳи ростам бо нолаи не

به راه راستم با نالۀ نی

Биёи соқии биё то дасти шўӣим

بیا ساقی بیا تا دست شوئیم

Дарин сарчашмаи ман аз ҷон ва ту аз май

درین سرچشمه من از جان ، تو از می

Ғборо аз миён бархез ва бархез

غبارا از میان برخیز و برخیز

Ки бо худ менишоед буд ва бо вай

که با خود می نشاید بود و با وی