Соқӣ биор бодаи вазин ҷинси оташам

ساقی بیار باده وزین جنس آتشم

Парвона вааш бисӯз казин сӯзи сархушам

پروانه وش بسوز کزین سوز سرخوشم

Мастӣ диҳад ба ёди лабати ашки лолаи ранг

مستی دهد به یاد لبت اشک لاله رنگ

Чандон ки аз аёқи ту саҳбоӣ бе ғашам

چندان که از ایاق تو صهبای بی غشم

Аз ҷоми даҳри ҷуръа мекас наме хӯрд

از جام دهر جرعۀ مِی کس نمی خورد

Ҷузи ман ки бо ҳавои ту зин бода мечашм

جز من که با هوای تو زین باده میچشم

Ҷонам бсухт шуълаи ишқ батон чу шамъ

جانم بسوخت شعلۀ عشق بتان چو شمع

Аз дасти пойдории ҷисми балокашам

از دست پایداری جسم بلاکشم

Аз бас умед дораму тарсони зи ашку оҳ

از بس امید دارم و ترسان ز اشک و آه

Гоҳе дар оби ғарқа ва гоҳе дар оташам

گاهی در آب غرقه و گاهی در آتشم

Ҷонам ба лаби расидау чашмам ба роҳи дӯст

جانم به لب رسیده و چشمم به راه دوست

Бо маргу интизори аҷаб дар кашокашам

با مرگ و انتظار عجب در کشاکشم