Хаёл тавба кардам даии зи мастӣ

خیال توبه کردم دی ز مستی

Вале аз тавбаи не аз май парастӣ

ولی از توبه نِی از می پرستی

Биё соқӣ бидиҳ мето башуем

بیا ساقی بده می تا بشویم

зи лавҳи худпарастӣ нақш ҳастӣ

ز لوح خودپرستی نقش هستی

Марои дарсӣ ки устод азал гуфт

مرا درسی که استاد ازل گفت

Ҳадиси ишқ буду рамзи мастӣ

حدیث عشق بود و رمز مستی

Ту пиндорӣ ки золии бокалофӣ

تو پنداری که زالی باکلافی

Ба ъмдои нархи Юсуф май шикастӣ

به عمداً نرخ یوسف می شکستی

Чу шоҳи ишқи боҷ аз малик дил хост

چو شاه عشق باج از ملک دل خاست

намебахшад ба узри тангдастӣ

نمی بخشد به عذر تنگدستی

Ту соҳиби неъматии соқӣ бибахшоӣ

تو صاحب نعمتی ساقی ببخشای

Ба махмурӣ ки дорад тангдастӣ

به مخموری که دارد تنگدستی