Нигор ман ту чун дар қасди озори дили зорӣ

نگار من تو چون در قصد آزار دل زاری

зи дасти худ бёзорши зи ағёраш чу озорӣ

ز دست خود بیازارش ز اغیارش چو آزاری

Набошад дар ҷаҳон яксар ғамӣ гуё азин бадтар

نباشد در جهان یکسر غمی گویا ازین بدتر

Бёзории шносоро бета аз дасти ағёрӣ

بیازاری شناسا را بُتا از دست اغیاری

Ба ҳар каси вонмоими дил ки дилро вохрд аз ғам

به هر کس وانمایم دل که دل را واخرد از غم

Биафзояд ба бори дили ғам чанде чу сарборӣ

بیفزاید به بار دل غم چندی چو سرباری

Нагардӣ то чу ман шайдо ба рӯй лаъибати зебо

نگردی تا چو من شیدا به روی لعبت زیبا

Куҷои огаҳи шӯии ҷонои зи осеби гирифторӣ

کجا آگه شوی جانا ز آسیب گرفتاری

Бомидӣ ки бурдорӣ шабии пои иёдат ро

بامیدی که برداری شبی پای عیادت را

Нмихўоҳм ки бурдорам сар аз болини беморӣ

نمیخواهم که بردارم سر از بالین بیماری

Ба миҳроб ар гуҳи тоъати бубинами тоқи абрӯят

به محراب ار گَهِ طاعت ببینم طاق ابرویت

зи қиблаи рӯи бгрдонми саноӣ ту кунам ҷорӣ

ز قبله رو بگردانم ثنای تو کنم جاری

Маро дар рӯз ва шаб бошад ду чашми хўнФшон бар дар

مرا در روز و شب باشد دو چشم خونفشان بر در

Бомед висоли ту азизи дил чаҳ бими оре

بامید وصال تو عزیز دل چه بیم آری

Дило аз боғи ғами бурдан чу набӯд чора дар олам

دلا از باغ غم بردن چو نبود چاره در عالم

Салоҳати пас дарин бошад ки бор ишқ бурдорӣ

صلاحت پس دراین باشد که بار عشق برداری

Ғборои равнақ аз шаҳду шукри барадии зи гуфторат

غبارا رونق از شهد و شکر بردی ز گفتارت

зи чашм бад наёбӣ бад ки табъии нешикари дорӣ

ز چشم بد نیابی بد که طبعی نیشکر داری