Набошам роҳат аз дастат чаҳ дар хоб ва чаҳ бедорӣ

نباشم راحت از دستت چه در خواب و چه بیداری

Ба ҳарҷо рӯ кунам онҷои ту дасти салтанати дорӣ

به هرجا رو کنم آنجا تو دست سلطنت داری

Саропои вуҷӯди худ басӣ дар солу маи гаштам

سراپای وجود خود بسی در سال و مه گشتم

Ба ғайр аз ту ба малик дил надидам ҳеҷ диёрӣ

به غیر از تو به ملک دل ندیدم هیچ دیّاری

Ба чашми дил чаҳ ман дидам дили мӯрӣ аён дидам

به چشم دل چه من دیدم دل موری عیان دیدم

Сулаймонӣ дар ӯ андар ба кори мамлакати дорӣ

سلیمانی در او اندر به کار مملکت داری

зи ишроқоти анвори ҷамолаши маҳв ва ҳам ҳеҷам

ز اشراقات انوار جمالش محو و هم هیچم

Бимонанд Сироҷии каш бар хуршед бигзорӣ

بمانند سراجی کش بر خورشید بگذاری

Дилии боқӣ буд ёрб ки зулфи он маи Нахшаб

دلی باقی بود یارب که زلف آن مه نخشب

Нагирад банду занҷираш ба сад найрангу таррорӣ

نگیرد بند و زنجیرش به صد نیرنگ و طراری

Макун аз май парастии манъам эй зоҳид ки дръолм

مکن از می پرستی مَنعم ای زاهد که درعالم

Фиканда наргиси мастнигорам тарзи ҳушёрӣ

فکنده نرگس مست نگارم طرز هشیاری

Чу рӯй худ дар ойина бибинад он ҷафои густар

چو روی خود در آئینه ببیند آن جفا گستر

Ғубор аз сӯз дил гардид ҳам чун абри озорӣ

غبار از سوز دل گردید هم چون ابر آزاری