Зуд ба кардам ман бе сабри доғи хеш ро

زود به کردم من بی‌صبر داغ خویش را

Аввал шаб мекашад муфлиси чароғи хеш ро

اول شب می‌کشد مفلس چراغ خویش را

Гар набошад захми шамшерами ҳамоил гӯ мабош

گر نباشد زخم شمشیرم حمایل گو مباش

Ҳайкал тан кардаам чун лолаи доғи хеш ро

هیکل تن کرده‌ام چون لاله داغ خویش را

Майгусорон дигару хуноба навашон дигаранд

می‌گساران دیگر و خونابه‌نوشان دیگرند

Бар ҳарифон зон нпимоими аёғи хеш ро

بر حریفان زان نپیمایم ایاغ خویش را

Ҳайратӣ дорам ки дар фасли чунин деҳқони васл

حیرتی دارم که در فصل چنین دهقان وصل

Бар тамошое чаро дар бастаи боғи хеш ро

بر تماشایی چرا در بسته باغ خویش را

Хушк шуд мағзами зи савдои ғамза соқӣ куҷост

خشک شد مغزم ز سودا غمزه ساقی کجاست

То зхўни хештар созами димоғи хеш ро

تا زخون خویش تر سازم دماغ خویش را