Чаҳ гуҳарҳо ба иваз бар сар дарё ифшоанд

چه گهرها به عوض بر سر دریا افشاند

Қатрае чанд агар абри зи дарёи бардошт

قطره‌ای چند اگر ابر ز دریا برداشت

Чун қалам хонда шавад рози дил аз нақш пай ам

چون قلم خوانده شود راز دل از نقش پی‌ام

Дар сари кӯй ту натавон қадам аз ҷои бардошт

در سر کوی تو نتوان قدم از جا برداشت

Хуш ба дашноми ту омехта чун шаҳд ба шер

خوش به دشنام تو آمیخته چون شهد به شیر

Аз лабати коми худ эъҷози масеҳои бардошт

از لبت کام خود اعجاز مسیحا برداشت

Ҳаст чашмӣ ки бар аҳволи дилам гиря кунад

هست چشمی که بر احوال دلم گریه کند

Сина ҳар захм ки аз теғи таманнои бардошт

سینه هر زخم که از تیغ تمنا برداشت

То хасу хори дарин бодияи маҷнӯн шуда анд

تا خس و خار درین بادیه مجنون شده‌اند

Ноқа кист ки дигари раҳи саҳрои бардошт ?

ناقه کیست که دیگر ره صحرا برداشت؟

Он сияҳи рӯзи фироқам ки қазои субҳи азал

آن سیه‌روز فراقم که قضا صبح ازل

Рӯз ман диду саводи шаби ялдои бардошт

روز من دید و سواد شب یلدا برداشت

Базм васласту ҳарифони ҳамаи хамёзаи кашанд

بزم وصل است و حریفان همه خمیازه‌کشند

Натавон чашм чу паймонаи зи минои бардошт

نتوان چشم چو پیمانه ز مینا برداشت

Мижаам нақши ту басти он қадри имшаб ки фалак

مژه‌ام نقش تو بست آنقدر امشب که فلک

Атлас оварад ба болинаму дебои бардошт

اطلس آورد به بالینم و دیبا برداشت

наме тавонам назар аз ҳар ду ҷаҳони баст вале

می‌توانم نظر از هر دو جهان بست ولی

Натавонам дил аз он наргиси Шаҳлои бардошт

نتوانم دل از آن نرگس شهلا برداشت

Шод гаштем ки Хизри раҳи парвонаи шудем

شاد گشتیم که خضر ره پروانه شدیم

Ки паии шуълаи зи доғи ҷигари мо бардошт

که پی شعله ز داغ جگر ما برداشت

Қудсии имрӯзи з ҳар рӯзи грФтортрст

قدسی امروز ز هر روز گرفتارترست

Ишқ то боз киро силсила аз пои бардошт ?

عشق تا باز که را سلسله از پا برداشت؟