Ду рӯзаи ҳиҷри ту бо ҷони дӯстон он кард

دو روزه هجر تو با جان دوستان آن کرد

Ки аз ҳазор хазон , бо баҳор натавон кард

که از هزار خزان، با بهار نتوان کرد

зи оҳи булбули шӯрида дрбдр гардид

ز آه بلبل شوریده دربدر گردید

Насим агарчӣ дили ғунчаро парешон кард

نسیم اگرچه دل غنچه را پریشان کرد

Насими сидқу сафоро дам Зулайхо дошт

نسیم صدق و صفا را دم زلیخا داشت

Ки шуд чу вақти дуо , рӯй дил ба зиндон кард

که شد چو وقت دعا، روی دل به زندان کرد

Куҷои зи завқи гиребон дариданаш хабараст ?

کجا ز ذوق گریبان‌دریدنش خبرست؟

Касе ки сӯй чаман рафту гул ба домон кард

کسی که سوی چمن رفت و گل به دامان کرد

Чаҳ сон шавад мижаам оби дидаро монеъ

چه سان شود مژه‌ام آب دیده را مانع

Ки шуъларо натавон зери хор пинҳон кард

که شعله را نتوان زیر خار پنهان کرد

Касе ки монеъ қатлам шуд аз тараҳҳум нест

کسی که مانع قتلم شد از ترحم نیست

Турои зи куштани ман аз ҳасад пушаймон кард

ترا ز کشتن من از حسد پشیمان کرد