Мурдаро зинда кунад чун сухан орост лабаш

مرده را زنده کند چون سخن‌آراست لبش

Ғунчаи гулшан эъҷоз масеҳост лабаш

غنچه گلشن اعجاز مسیحاست لبش

Сухан аз лаъли лабаши дайр ҷудо ме гардад

سخن از لعل لبش دیر جدا می‌گردد

Бас ки олӯда ба ширинии ҷонҳост лабаш

بس که آلوده به شیرینی جان‌هاست لبش

Ғайрати ишқи марои байн , ки чу дидам рӯйиш

غیرت عشق مرا بین، که چو دیدم رویش

Кишти рашкам чу ниҳони ҷони зи дилами хости лабаш

کشت رشکم چو نهان جان ز دلم خواست لبش

Ҳар сухан каз лаби дилдор бурун ме ояд

هر سخن کز لب دلدار برون می‌آید

Шкролўдаҳ буд , бас ки шкрхости лабаш

شکرآلوده بود، بس که شکرخاست لبش

Ҳар ҷафо каз ту расад бар дили қудсӣ , хуши бод

هر جفا کز تو رسد بر دل قدسی، خوش باد

Ошно кӣ ба ҳадис гила орост лабаш ?

آشنا کی به حدیث گله‌آراست لبش؟