Ғам куҷо шуд ки ба ҷони омадам аз шодии хеш

غم کجا شد که به جان آمدم از شادی خویش

Ҳеҷ кас нест чу ман душмани ободии хеш

هیچ‌کس نیست چو من دشمن آبادی خویش

Дайр май кишт дар он кӯии ғамам , давр шудам

دیر می‌کشت در آن کوی غمم، دور شدم

Хеш бархестам аз ҷой ба ҷаллодии хеш

خویش برخاستم از جای به جلادی خویش

Ҳар гулии ҳалқаи домии сети дарин роҳи маро

هر گلی حلقه دامی‌ست درین راه مرا

Май рӯми сӯии қафас аз паии озодии хеш

می‌روم سوی قفس از پی آزادی خویش

Гуфтӣ аз ман гузар , аз худ натавонӣ чу гузашт

گفتی از من گذر، از خود نتوانی چو گذشت

Нагузарам аз ту , вале бигузарам аз водии хеш

نگذرم از تو، ولی بگذرم از وادی خویش