То кӣ кунӣ ба гиря , талаби орзӯии дил ?

تا کی کنی به گریه، طلب آرزوی دل؟

эй дидаи пеши халқи марези обрӯии дил

ای دیده پیش خلق مریز آبروی دل

Дили орзӯии хӯн ҷигар кард бе лабат

دل آرزوی خون جگر کرد بی لبت

Чандон гиристам ки намонад орзӯии дил

چندان گریستم که نماند آرزوی دل

ё раб ба доманаш нанишинад ғубори ғам

یا رب به دامنش ننشیند غبار غم

Он кас ки рафт гирди малолами з рӯй дил

آن کس که رفت گرد ملالم ز روی دل

Олӯда мурданаш мапаснд ва шаҳид кун

آلوده مردنش مپسند و شهید کن

Каз хӯн ба оби теғи даҳуми шустушӯии дил

کز خون به آب تیغ دهم شستشوی دل

То чун пиёла , дида набошад зи хӯни тиҳӣ

تا چون پیاله، دیده نباشد ز خون تهی

Ишқати маро чу шиша фишорад гулӯии дил

عشقت مرا چو شیشه فشارد گلوی دل

Аз захми душманон шудаи дили пари зи хӯн ва нест

از زخم دشمنان شده دل پر ز خون و نیست

Як дӯстам ки санг занад бар сабуии дил

یک دوستم که سنگ زند بر سبوی دل

Қудсӣ дилат нарафта чунон коўрӣ ба даст

قدسی دلت نرفته چنان کآوری به دست

Биншин ба гӯшае ва макун ҷустуҷӯии дил

بنشین به گوشه‌ای و مکن جستجوی دل