Тамошоӣ гулӣ кард ончунон маҳви гулистонам

تماشای گلی کرد آنچنان محو گلستانم

к гардид ошёни андалебон , чашми ҳайронам

ک گردید آشیان عندلیبان، چشم حیرانم

Дилами хуш ром шуд бо ман , магар каз нотавонӣ ҳо

دلم خوش رام شد با من، مگر کز ناتوانی‌ها

Гумони тори мӯеи барад азон зулфи парешонам ?

گمان تار مویی برد ازان زلف پریشانم؟

Хаёли ғамза аш дорад чунон сар дар паии дилҳо

خیال غمزه‌اش دارد چنان سر در پی دلها

Ки нохун мезанад бар пораҳои дил ба домонам

که ناخن می‌زند بر پاره‌های دل به دامانم

Макун дар сояи ман хоб агар осӯдагии хоҳӣ

مکن در سایه من خواب اگر آسودگی خواهی

Ки деҳқон бар сар раҳ карда вақфи санги тФлонм

که دهقان بر سر ره کرده وقف سنگ طفلانم

Малол ангез бошад суҳбати ошуфтагони қудсӣ

ملال‌انگیز باشد صحبت آشفتگان قدسی

зи бас дилтанг будам , ғунча шуд гул дар гиребонам

ز بس دلتنگ بودم، غنچه شد گل در گریبانم