Шавад ҳар мӯӣ бар тани шуъла ,гар пос фиғон дорам

شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم

Ман ин фаввораи оташ , зи мардум чун ниҳон дорам ?

من این فواره آتش، ز مردم چون نهان دارم؟

зи доман то гиребон , ғунчаи хӯни руста аз ашкам

ز دامن تا گریبان، غنچه خون رسته از اشکم

Баҳори абри чашмам , обу ранг заъфарон дорам

بهار ابر چشمم، آب و رنگ زعفران دارم

Ним огаҳи зи кеши брҳмн , лек ин қадар донам

نیم آگه ز کیش برهمن، لیک این قدر دانم

Ки битобонаҳ ҳар дами ҳарфи куфрӣ бар забон дорам

که بیتابانه هر دم حرف کفری بر زبان دارم

Надорад нолаи таъсиӣ , з ман пурсед аҳли дил

ندارد ناله تاثیری، ز من پرسید اهل دل

Ки шаб то рӯз , сад пайки дуо бар осмон дорам

که شب تا روز، صد پیک دعا بر آسمان دارم

з нокомӣ нигарем фош агар аз ғайрати душман

ز ناکامی نگریم فاش اگر از غیرت دشمن

Валикин дар бен ҳар мӯӣ , чашмӣ хўнФшон дорам

ولیکن در بن هر موی، چشمی خونفشان دارم

Ғамами пӯшида чун монад , ки бо ҳаркаси з бе тарафӣ

غمم پوشیده چون ماند، که با هرکس ز بی‌طرفی

зи рози дил , ба хӯни оғиштаи ҳарфӣ бар забон дорам

ز راز دل، به خون آغشته حرفی بر زبان دارم

Дилам аз гӯшаи гулхан , ба гулшан кӣ кашад қудсӣ ?

دلم از گوشه گلخن، به گلشن کی کشد قدسی؟

Хазони оташам , нанг аз баҳор бӯстон дорам

خزان آتشم، ننگ از بهار بوستان دارم