Сар то қадами зи доғи таманно дар оташам

سر تا قدم ز داغ تمنا در آتشم

Шохи гулами магар , ки саропо дар оташам ?

شاخ گلم مگر، که سراپا در آتشم؟

То кардаанд нисбати оташ ба хуии дӯст

تا کرده‌اند نسبت آتش به خوی دوست

Ҳарҷо ки оташии сет , ман онҷо дар оташам

هرجا که آتشی‌ست، من آنجا در آتشم

Тарсами ғами ту ҷой кунад гарм дар дилӣ

ترسم غم تو جای کند گرم در دلی

Варна чаро зи гармии дилҳо дар оташам ?

ورنه چرا ز گرمی دلها در آتشم؟

Рухсори Юсуф аз арақ ҳасан даргирифт

رخسار یوسف از عرق حسن درگرفت

Яъне зи рашки ишқи Зулайхо дар оташам

یعنی ز رشک عشق زلیخا در آتشم

Хоҳам зи табъ шуъла кунам ҷазб сӯхтан

خواهم ز طبع شعله کنم جذب سوختن

Чун дӯд , азон ҳамеша буд ҷо дар оташам

چون دود، ازان همیشه بود جا در آتشم

Чашми терм чу шишаи зи баси хӯни гарми рехт

چشم ترم چو شیشه ز بس خون گرم ریخت

Аз мавҷи хӯн чу соғари саҳбо дар оташам

از موج خون چو ساغر صهبا در آتشم

Даврам кунад зи хештан аз нанг , чун сапанд

دورم کند ز خویشتن از ننگ، چون سپند

Ҳарчанд афкананд ба ъмдо дар оташам

هرچند افکنند به عمدا در آتشم

Бар таври дил , таҷаллӣ ғайрат фиканда нур

بر طور دل، تجلی غیرت فکنده نور

Аз сӯзи рашки хоҳиши Мӯсо дар оташам

از سوز رشک خواهش موسی در آتشم

Рӯй ту дар баробару дили хӯни зи бими ҳиҷр

روی تو در برابر و دل خون ز بیم هجر

Мавҷи зулоли Хизрам ва гуё дар оташам

موج زلال خضرم و گویا در آتشم

Ҳрдми зи ҷои хештан аз изтироби дил

هردم ز جای خویشتن از اضطراب دل

Қудсии чунон ҷҳм , ки магари по дар оташам

قدسی چنان جهم، که مگر پا در آتشم