Тиҳӣ з менатавон ёфтан аёғи маро

تهی ز می نتوان یافتن ایاغ مرا

Ба офтоб насаб мерасад чароғи маро

به آفتاب نسب می‌رسد چراغ مرا

Ғами ту гар накушуд доманами азин кишвар

غم تو گر نکشد دامنم ازین کشور

Чунон рӯм ки наёбӣ дигар суроғи маро

چنان روم که نیابی دگر سراغ مرا

Ба нози нохуни аҳли маломатам чаҳ ниёз

به ناز ناخن اهل ملامتم چه نیاز

Чугар мхўнии ғам тоза кард доғи маро

چو گر مخونی غم تازه کرد داغ مرا

Чу ғунча чанд зем тнгдли зи хотири ҷамъ ?

چو غنچه چند زیم تنگدل ز خاطر جمع؟

Насими кӯ ки парешон кунад димоғи маро ?

نسیم کو که پریشان کند دماغ مرا؟

Дилами зи боди хазон тоза мешавад қудсӣ

دلم ز باد خزان تازه می‌شود قدسی

Чаҳ эҳтиёҷи насими баҳори боғи маро ?

چه احتیاج نسیم بهار باغ مرا؟