Фусун нолаам шаби бастаи хоби посбонаш ро
فسون نالهام شب بسته خواب پاسبانش را
Ки бо ҳар сар набошад ошнои осмонаш ро
که با هر سر نباشد آشنایی آسمانش را
зи чок синаам дил мекунад назораи зулфаш
ز چاک سینهام دل میکند نظاره زلفش
Чу мурғӣ каз қафас бинад ба ҳасрати ошёнаш ро
چو مرغی کز قفس بیند به حسرت آشیانش را
Навозади зоҳир ва дар дили хаёл куштанам дорад
نوازد ظاهر و در دل خیال کشتنم دارد
Ба ҳоли хештани пай бардаам лутф наонаш ро
به حال خویشتن پی بردهام لطف نهانش را
Асири ишқро фарзаст иззати баъди мурдани ҳам
اسیر عشق را فرض است عزت بعد مردن هم
Миндозид бар хоки мазаллати устихонаш ро
میندازید بر خاک مذلت استخوانش را