Дар ғамат бо гиряи шому саҳар ху карда ам
در غمت با گریه شام و سحر خو کردهام
Рӯзу шаб чун абр бо мижгонтар ху карда ам
روز و شب چون ابر با مژگان تر خو کردهام
Гул намехоҳам , параст аз пораи дили доманам
گل نمیخواهم، پر است از پاره دل دامنم
Май наме нӯшам , ба хуноби ҷигар ху карда ам
می نمینوشم، به خوناب جگر خو کردهام
Рӯз ва шаб дорам ҳавои лаъли он ширини писар
روز و شب دارم هوای لعل آن شیرین پسر
Тӯтӣам , набӯд аҷабгар бо шукр ху карда ам
طوطیام، نبود عجب گر با شکر خو کردهام
Кас наёрад бар сари ман он ситами андеш ро
کس نیارد بر سر من آن ستماندیش را
Ҳамчуи қудсӣ бо дуоӣ беасар ху карда ам
همچو قدسی با دعای بیاثر خو کردهام