Агар ба ишқ набошад дуруст , паймонам

اگر به عشق نباشد درست، پیمانم

Ба аҳди зулфи ту кофари ним , мусулмонам

به عهد زلف تو کافر نیم، مسلمانم

Ману диёри муҳаббат , ки ҳркҷо рафтам

من و دیار محبت، که هرکجا رفتم

Ба давлати ғамати омода буд сомонам

به دولت غمت آماده بود سامانم

Барои ман шудаи нозили зи арш , мусҳафи ишқ

برای من شده نازل ز عرش، مصحف عشق

Ҳадиси меҳру вафои оятии сет дар шанам

حدیث مهر و وفا آیتی‌ست در شانم

Ба ин ки чашм тарӣ бӯда пеши азин онҷо

به این که چشم تری بوده پیش ازین آنجا

Ҳамеша дар назар ояд хаёли канъонам

همیشه در نظر آید خیال کنعانم

Ба ҷони дӯст ки ҷуз бар ризои дӯсти маро

به جان دوست که جز بر رضای دوست مرا

Қадам нарафта , вагар рафтаи ҳам пушаймонам

قدم نرفته، وگر رفته هم پشیمانم

Чу гул ба рӯй хасон то набоядам хандид

چو گل به روی خسان تا نبایدم خندید

Чу ғунчаи мӯътакифи хилвати гиребонам

چو غنچه معتکف خلوت گریبانم

зи саргаронии бахтами зи бас малол расед

ز سرگرانی بختم ز بس ملال رسید

Буд зи сояи дастор , дили ҳросонм

بود ز سایه دستار، دل هراسانم

зи хоки ишқ , гиёҳӣ наме дамади ноқис

ز خاک عشق، گیاهی نمی‌دمد ناقص

Тамоми доғ буд , лолаи биёбонам

تمام داغ بود، لاله بیابانم