Баҳор рафт ва начедам гул аз бар рӯе

بهار رفت و نچیدم گل از بر رویی

Гузашти ид ва надидам ҳилоли абрӯе

گذشت عید و ندیدم هلال ابرویی

Кушода рӯй ба ҳар дар шудам чу оина , лек

گشاده‌روی به هر در شدم چو آینه، لیک

Чу пушти оина аз кас наёфтам рӯе

چو پشت آینه از کس نیافتم رویی

Аз он муқайяди заъфам ки дар зъиФиҳо

از آن مقید ضعفم که در ضعیفیها

зи хеш дар ғалати уфтам ба тори гесуе

ز خویش در غلط افتم به تار گیسویی

Ҷафо кашӣдан Фарҳод агар қабулат нест

جفا کشیدن فرهاد اگر قبولت نیست

Ба бесутуни рӯ ва дарёб дасту бозуе

به بیستون رو و دریاب دست و بازویی

Ним ба рашки зи сомони ғунча , чун ман ҳам

نیم به رشک ز سامان غنچه، چون من هم

Чу лола дорам аз асбоби доғ , паҳлуе

چو لاله دارم از اسباب داغ، پهلویی

зи заъф , бар дили маҷрӯҳи худ гарон шуда ам

ز ضعف، بر دل مجروح خود گران شده‌ام

Чунон ки хушк шавад бар ҷароҳатӣ , мӯе

چنان که خشک شود بر جراحتی، مویی

Ҳалоки машраби он бедилам ки чун қудсӣ

هلاک مشرب آن بیدلم که چون قدسی

намекашад ба биҳишташи дил аз сари кӯе

نمی‌کشد به بهشتش دل از سر کویی