Ман ва то рӯз , ҳар шаб дар фироқи чашми мигўнӣ
من و تا روز، هر شب در فراق چشم میگونی
Ба дили пайкони пари заҳрӣ , ба лаби паймонаи хӯнӣ
به دل پیکان پر زهری، به لب پیمانه خونی
зи акси оризи ҷонон , шавад ҳар зарраи хуршедӣ
ز عکس عارض جانان، شود هر ذره خورشیدی
зи хуноби сиришки ман , шавад ҳар қатраи Ҷайҳунӣ
ز خوناب سرشک من، شود هر قطره جیحونی
Махон афсонаи ваз ман пресс авзоъи муҳаббат ро
مخوان افسانه وز من پرس اوضاع محبت را
Ки набӯд ъшқбозии кор ҳар Фарҳоду маҷнӯнӣ
که نبود عشقبازی کار هر فرهاد و مجنونی
Паии назорааш аз ноз май киштии млоик ро
پی نظّارهاش از ناز میکشتی ملایک را
Агар медоштӣ ризвон чу қадати нахли мавзунӣ
اگر میداشتی رضوان چو قدت نخل موزونی
Масеҳо кӣ тавонад барад аз найранги ишқати ҷон ?
مسیحا کی تواند برد از نیرنگ عشقت جان؟
Муҳаббатро сад эъҷозаст тазмин дар ҳар афсунӣ
محبت را صد اعجازست تضمین در هر افسونی
з ҳасрат меРому сӯии ту ҳаргиз нома нанивисам
ز حسرت میرم و سوی تو هرگز نامه ننویسم
Ки бар худ рашки варзам , гар шавад огаҳ ба мазмунӣ
که بر خود رشک ورزم، گر شود آگه به مضمونی
Хаёлати гўиёи имшаби дилиро музтариб дорад
خیالت گوییا امشب دلی را مضطرب دارد
Ки ғайрат бар дилам ҳар лаҳза май оради шабихунӣ
که غیرت بر دلم هر لحظه میآرد شبیخونی