Чу шахси сояи надида касе ҳалоки маро

چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا

Сириштаанд ба оби ҳаёт , хоки маро

سرشته‌اند به آب حیات، خاک مرا

Марои зи ишқи ғарази оҳи дрдолўдст

مرا ز عشق غرض آه دردآلودست

Мабош гӯи асарии оҳи дардноки маро

مباش گو اثری آه دردناک مرا

Ҷавоби даъвии душмани баси ин ки домани дӯст

جواب دعوی دشمن بس این که دامن دوست

Гувоҳи покӣ худ кард ишқи поки маро

گواه پاکی خود کرد عشق پاک مرا

Зёдкрдни табар ту месипорам ҷон

زیادکردن تبر تو می‌سپارم جان

Чаҳ ҷои заҳмати пайкон буд ҳалоки маро ?

چه جای زحمت پیکان بود هلاک مرا؟

Манам ба базми сухани он шароби рӯҳонӣ

منم به بزم سخن آن شراب روحانی

Ки Хизри об бақо додааст токи маро

که خضر آب بقا داده است تاک مرا

Чу лолаи перҳанами бахя барнаме дорад

چو لاله پیرهنم بخیه برنمی‌دارد

Руфӯпазири мдониди ҷайби чоки маро

رفوپذیر مدانید جیب چاک مرا

Нагӯям ин ки маро барнаёваранд афлок

نگویم این که مرا برنیاورند افلاک

Бароваранд , вале баъди марг , хоки маро

برآورند، ولی بعد مرگ، خاک مرا