Чизе нашуд маълуми ман аз суҳбати фарзона ҳо
چیزی نشد معلوم من از صحبت فرزانهها
Бар қалб расвоӣ задам зини пас ману девона ҳо
بر قلب رسوایی زدم زین پس من و دیوانهها
Аз бими сайли ашки ман неку бад рӯй замин
از بیم سیل اشک من نیک و بد روی زمین
То мардумони чашми худ берун шуданд аз хона ҳо
تا مردمان چشم خود بیرون شدند از خانهها
Гар худ туҳидастам чаҳ шуд дастӣ надорам бар фалак
گر خود تهیدستم چه شد دستی ندارم بر فلک
Чшку дили ман пар буд ганҷаст дар вайрона ҳо
چشک و دل من پر بود گنج است در ویرانهها
Аз гуфтугӯии ин ва он то кӣ фурӯрафтан тавон
از گفتگوی این و آن تا کی فرورفتن توان
Мардуми зи ғифлат то ба кӣ хоби оради ин афсона ҳо
مردم ز غفلت تا به کی خواب آرد این افسانهها
эй соқии равшандилони бозо ки аҳли базм ро
ای ساقی روشندلان بازآ که اهل بزم را
Гардид қолабҳо тиҳӣ пар шуд зи хӯни паймона ҳо
گردید قالبها تهی پر شد ز خون پیمانهها
Мурғони ин бустони сарои ром ва асиранд аз азал
مرغان این بستانسرا رام و اسیرند از ازل
Сайёди гӯи миннати макаш аз домҳоу дона ҳо
صیاد گو منت مکش از دامها و دانهها
Нохун ба дил ҳо мезананд аз турраҳои маҳвашон
ناخن به دلها میزنند از طرههای مهوشان
Шояд агар соҳиби дилон мамнӯн шаванд аз шона ҳо
شاید اگر صاحبدلان ممنون شوند از شانهها
Бар гирди шамъи оризат эй қиблаи рӯҳонӣон
بر گرد شمع عارضت ای قبله روحانیان
Хайли малик пар мезананд аз шавқ чун парвона ҳо
خیل ملک پر میزنند از شوق چون پروانهها
Қудсии зи баҳри дӯстӣ , ҳаркас тараддуд ме кунад
قدسی ز بهر دوستی، هرکس تردد میکند
Ман ҳам паии парвонае гирдам дар ин кошона ҳо
من هم پی پروانهای گردم در این کاشانهها