Дили девона кӣ дар гӯш гирад панди доно ро
دل دیوانه کی در گوش گیرد پند دانا را
Ҳубоб аз хаймаи натавонад ки пӯшад рӯй дарё ро
حباب از خیمه نتواند که پوشد روی دریا را
Малик дар мавсими гули орўӣ ҷом ме дорад
ملک در موسم گل آروی جام می دارد
Чаро чун дев бояд доштан дар шишаи саҳборо ?
چرا چون دیو باید داشتن در شیشه صهبا را؟
Ба чашм хӯн фишон рафтам зи шаҳристони буруни рӯзӣ
به چشم خونفشان رفتم ز شهرستان برون روزی
Чу ҷайби ғунча пар кардам зи гули домони саҳро ро
چو جیب غنچه پر کردم ز گل دامان صحرا را
Насимӣ нагзарад бар шохи гул дар гулшани канъон
نسیمی نگذرد بر شاخ گل در گلشن کنعان
Ки хорӣ нашканад дар сина аз ғайрати Зулайхо ро
که خاری نشکند در سینه از غیرت زلیخا را
Дар оби дида чун гирдоб аз он бар хеш май печам
در آب دیده چون گرداب از آن بر خویش میپیچم
Ки савдоӣ ки ё раб дар хурӯш оварда дарё ро
که سودای که یا رب در خروش آورده دریا را
Марои қайди муҳаббати зиндагии ворастагӣ марг аст
مرا قید محبت زندگی وارستگی مرگ است
Ба сари уфтам чу сарв аз гули буруни орм агар по ро
به سر افتم چو سرو از گل برون آرم اگر پا را
Сари кӯии муҳаббат танг бошад бар ҳаваси нокон
سر کوی محبت تنگ باشد بر هوسناکان
Фазои шаҳри зиндон май намояди аҳли саҳро ро
فضای شهر زندان مینماید اهل صحرا را