Ба номи подшоҳи подшоҳон
به نام پادشاه پادشاهان
Сарафрозии даҳ соҳиби кулоҳон
سرافرازی ده صاحب کلاهان
Худовандӣ ки зеб кун факон дод
خداوندی که زیب کن فکان داد
Ҷаҳонро зинат аз шоҳ ҷаҳон дод
جهان را زینت از شاه جهان داد
Чароғи салтанат аз рӯйиш афрӯхт
چراغ سلطنت از رویش افروخت
Қабои муъаддилат бар қоматаш дӯхт
قبای معدلت بر قامتش دوخت
зи қадараши қасри гардунро барафрошт
ز قدرش قصر گردون را برافراشت
зи ҳлмши кӯҳро бебаҳра нагузошт
ز حلمش کوه را بیبهره نگذاشت
Ба аҳдаши маликро рашк Ирам кард
به عهدش ملک را رشک ارم کرد
Ба таслимаши фалакро пушт хам кард
به تسلیمش فلک را پشت خم کرد
з хониш дод рӯзиро нўолаҳ
ز خوانش داد روزی را نواله
Ба афваш кард исёнро ҳавола
به عفوش کرد عصیان را حواله
Бақоро бо атояш туамон кард
بقا را با عطایش توامان کرد
Кафшро душмани дарё ва кон кард
کفش را دشمن دریا و کان کرد
Нигинро баҳри номаши номвари сохт
نگین را بهر نامش نامور ساخت
Ба меҳри хутбааш минбари броФрохт
به مهر خطبهاش منبر برافراخت
Зад аз баҳри бақои ҷовдонӣ
زد از بهر بقای جاودانی
Ба номаши сиккаи соҳиби қиронӣ
به نامش سکه صاحبقرانی
Каримаш карду оламро наво дод
کریمش کرد و عالم را نوا داد
Раҳимаш хонду исёнро сало дод
رحیمش خواند و عصیان را صلا داد
зи ҳлмши кӯҳро по бар замин дӯхт
ز حلمش کوه را پا بر زمین دوخت
зи азмаши барқро тафсири омухт
ز عزمش برق را تفسیر آموخت
зи инсофаши ҷаҳонро кард маъмур
ز انصافش جهان را کرد معمور
Ҳаводисро зи маликаш хайма зад давр
حوادث را ز ملکش خیمه زد دور
Ба аҳдаши офиятро ҷома нав кард
به عهدش عافیت را جامه نو کرد
Ба нисёни фитнаро сад ҷо гарав кард
به نسیان فتنه را صد جا گرو کرد
Ба дасташ дод нисбати баҳру кон ро
به دستش داد نسبت بحر و کان را
Тиҳӣ кард аз туҳидастии ҷаҳон ро
تهی کرد از تهیدستی جهان را
зи лутфаши қатраро дар баҳр дар кард
ز لطفش قطره را در بحر در کرد
Муҳӣти озро паймона пар кард
محیط آز را پیمانه پر کرد
Ба давронаши талабро дод мақсӯд
به دورانش طلب را داد مقصود
зи айёмаши тарабро кард мавҷӯд
ز ایامش طرب را کرد موجود
Ба лутфаш кард шоҳонро сарафроз
به لطفش کرد شاهان را سرافراز
Ба побӯсаши саронро сохт мумтоз
به پابوسش سران را ساخت ممتاز
Фикандаш моҳии тавфиқ дар шаст
فکندش ماهی توفیق در شست
Ба дасташ дод шаръу адлро даст
به دستش داد شرع و عدل را دست
зи тахташи бахтро фархундагӣ дод
ز تختش بخت را فرخندگی داد
Бақоро аз бақояш зиндагӣ дод
بقا را از بقایش زندگی داد
зи халқаши гулистонро моя бахшед
ز خلقش گلستان را مایه بخشید
зи адлаши маликро пероя бахшед
ز عدلش ملک را پیرایه بخشید
Қисмро баст бар хок дараш пой
قسم را بست بر خاک درش پای
Ҳуморо дод зери сояаш ҷой
هما را داد زیر سایهاش جای
Карамро баст аз дасташи камари чуст
کرم را بست از دستش کمر چست
Ситамро зи оби шамшераши варақи шаст
ستم را ز آب شمشیرش ورق شست
Дар аз лутфаш ба боғ айш бикшод
در از لطفش به باغ عیش بگشاد
зи халқаши буии гулро қисматӣ дод
ز خلقش بوی گل را قسمتی داد
Ситамро кард дар аҳдаши чунон пок
ستم را کرد در عهدش چنان پاک
Ки дар дашти фаромӯшӣ буд хок
که در دشت فراموشی بود خاک
Ба лутфаш кард муҳкам , лутфро пушт
به لطفش کرد محکم، لطف را پشت
зи барқи теғи қаҳраш , қаҳрро кишт
ز برق تیغ قهرش، قهر را کشت
Ба номи давлаташи тухми бақои кишт
به نام دولتش تخم بقا کشت
Барои душманаши тори фанои рашт
برای دشمنش تار فنا رشت
зи дасташи баҳру конро мунфаил кард
ز دستش بحر و کان را منفعل کرد
Ба теғаши хӯни душманро бҳл кард
به تیغش خون دشمن را بحل کرد
Забони ханҷарашро кард гуё
زبان خنجرش را کرد گویا
Ба зикри ояи анои Фтҳно
به ذکر آیه انّا فتحنا
Ҳётшро бақоӣ ҷовдон дод
حیاتش را بقای جاودان داد
зи давлати ончии мибоистш он дод
ز دولت آنچه میبایستش آن داد
з мадҳаш кард пари мағзи сухан ро
ز مدحش کرد پر مغز سخن را
Ки нагузорад забони холии даҳан ро
که نگذارد زبان خالی دهن را
Забонро кард маъмури дуояш
زبان را کرد مامور دعایش
Суханро сохт марбӯти санояш
سخن را ساخت مربوط ثنایش
Ба мадҳаш дод гуёе баён ро
به مدحش داد گویایی بیان را
Санояши офарид , онгаҳ забон ро
ثنایش آفرید، آنگه زبان را
Кунад бар халқ то зоҳири виқораш
کند بر خلق تا ظاهر وقارش
Ба мизон май баради солии ду бориш
به میزان میبرد سالی دو بارش
Ба васфаш зад қалам бар дар макнун
به وصفش زد قلم بر دُرّ مکنون
зи вазнаши табъҳоро кард мавзун
ز وزنش طبعها را کرد موزون
Садафро аз санояши пари гуҳари сохт
صدف را از ثنایش پر گهر ساخت
Ҷаҳонро бо вуҷӯдаши мухтасари сохт
جهان را با وجودش مختصر ساخت
Мусаллами сохташ дар подшоҳӣ
مسلم ساختش در پادشاهی
Мутӣъаш кард аз ма то ба моҳӣ
مطیعش کرد از مه تا به ماهی
Ҷаҳонро аз вуҷӯдаш дод моя
جهان را از وجودش داد مایه
Ба зоти хеши пайвасташ чу соя
به ذات خویش پیوستش چو سایه
Илоҳӣ чун ниҳолаши худ нишондӣ
الهی چون نهالش خود نشاندی
Ҷаҳонро зу ба коми дили расонадӣ
جهان را زو به کام دل رساندی
Ба давлат дар ҷаҳонаши Комрони дор
به دولت در جهانش کامران دار
Баҳори давлаташро бе хазони дор
بهار دولتش را بیخزان دار
Чу додӣ сояи зотати қарораш
چو دادی سایه ذاتت قرارش
Чу зоти хештани пояндаи дораш
چو ذات خویشتن پاینده دارش