Беғам чаҳ гӯямат ки дилам чун дар оташ аст

بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است

Лайлӣ ба нози рафтау маҷнӯн дар оташ аст

لیلی به ناز رفته و مجنون در آتش است

Парвиз гӯ бисӯз ки Фарҳодро ҳануз

پرویز گو بسوز که فرهاد را هنوز

Наъли муҳаббат аз паии гулгун дар оташ аст

نعل محبت از پی گلگون در آتش است