Манам ки хӯни ҷигар , лолаи зори боғ ман аст

منم که خون جگر، لاله‌زار باغ من است

Ҷароҳатӣ ки з марҳам фузуда доғ ман аст

جراحتی که ز مرهم فزوده داغ من است

Ба дасти ишқ чунон кардаам паии худ гум

به دست عشق چنان کرده‌ام پی خود گم

Ки гум шавад паии он кас ки дар суроғ ман аст

که گم شود پی آن کس که در سراغ من است