Дар дилами меҳри ту баҳри дгарӣ ҷо гузошт

در دلم مهر تو بهر دگری جا گذاشت

Дар серуми оташи савдои ту савдо нагузошт

در سرم آتش سودای تو سودا نگذاشت

Бо фусуни суханати даъвии эъҷози Масеҳ

با فسون سخنت دعوی اعجاز مسیح

Буд ҳарфии лабати он ҳам ба масеҳо нагузошт

بود حرفی لبت آن هم به مسیحا نگذاشت

Об ё раби з ки гирад пас азин абри баҳор

آب یا رب ز که گیرد پس ازین ابر بهار

Рашки чашмтар ман , об ба дарё нагузошт

رشک چشم تر من، آب به دریا نگذاشت