Мабош дар паии мардум чу чашми айби андеш
مباش در پی مردم چو چشم عیباندیش
Чу карами пелаи фурӯ бар сиррӣ ба хонаи хеш
چو کرم پیله فرو بر سری به خانه خویش
зи нанг дидан ту даст мезанад бар сар
ز ننگ دیدن تو دست میزند بر سر
Турои хаёл , ки таслим мекунад дарвеш
ترا خیال، که تسلیم میکند درویش