Куҷо тоб оварад дар пеши ашки дидаи Фрсоим ?

کجا تاب آورد در پیش اشک دیده‌فرسایم؟

Дуанд решагар чун шамъ , мижгон то каф поем

دواند ریشه گر چون شمع، مژگان تا کف پایم