Бар фари ҳумо , лабам табассум дорад

بر فرّ هما، لبم تبسم دارد

Андешаи дарин нуктаи маро гум дорад

اندیشه درین نکته مرا گم دارد

Дар сояи мурғӣ чаҳ гурезами қудсӣ

در سایه مرغی چه گریزم قدسی

Кӯи чашм бар устихон мардум дорад

کو چشم بر استخوان مردم دارد