Аз нури рахт , сҳо чу хуршед буд

از نور رخت، سها چو خورشید بود

Он каши ту нае умед , навмед буд

آن کش تو نه ای امید، نومید بود

Ту айни бақо ва дигарон маҳзи фано

تو عین بقا و دیگران محض فنا

Ҳркӣ ба ту зиндаи гашт , ҷовид буд

هرکی به تو زنده گشت، جاوید بود