Фарёд аз он ки ъзу злро нашнохт

فریاد از آن که عز و ذل را نشناخت

Дар майкада буду завқи млро нашнохт

در میکده بود و ذوق مل را نشناخت

Ошиқ ки набарди пай ба маъшӯқи азал

عاشق که نبرد پی به معشوق ازل

Булбул гардид , лек гулро нашнохт

بلبل گردید، لیک گل را نشناخت