Наздик шуд ки зилзила ӣ садумати фано
نزدیک شد که زلزله ی صدمت فنا
Аҷзои кӯҳро кунад аз икдгри ҷудо
اجزای کوه را کند از یکدگر جدا
Расмии дарин ҳудӯди мҷўӣ аз бақо ки ҳаст
رسمی درین حدود مجوی از بقا که هست
Қасри бақо азон сӯии дарвоза ӣ фано
قصر بقا ازان سوی دروازه ی فنا
Тирёки маърифати матлаб то ҷудо на Эй
تریاک معرفت مطلب تا جدا نه ای
Зини панҷ афъии тан ва он чори аждаҳо
زین پنج افعی تن و آن چار اژدها
То одами туро ба сӯй гандумаст майл
تا آدم ترا به سوی گندم است میل
Низат халос набӯд азин куҳнаи Асия
نیزت خلاص نبود ازین کهنه آسیا
Бар арш кӣ шӯй ? зброи давоми умр
بر عرش کی شوی؟زبرای دوام عمر
То аз паии ҳаёти мадади хоҳӣ аз ҳаво
تا از پی حیات مدد خواهی از هوا
Зини бута ӣ пураз хбсу ғаши гурези азонк
زین بوته ی پراز خبث و غش گریز ازانک
Хуш нест дар балои сурби мондаи кимиё
خوش نیست در بلای سرب مانده کیمیا
Ҳосили турои знили фалак , рӯй зардӣ аст
حاصل ترا زنیل فلک، روی زردی است
Хас дар канори дории азин рӯ чу каҳрабо
خس در کنار داری ازین رو چو کهربا
Ҳам пой дил мабанд дар ин танг дар , қафас
هم پای دل مبند در این تنگ در، قفس
Ҳам даст ҷон бишӯй азин обгуни вто
هم دست جان بشوی ازین آبگون وطا
Кӣ по фишурдаанд азизони дарин мақом
کی پا فشرده اند عزیزان درین مقام
Кӣ даст кардаанд бузургон дар ин або
کی دست کرده اند بزرگان در این ابا
Нақши ҷаҳон чаҳ майнигарӣ покбози шӯ
نقش جهان چه می نگری پاکباز شو
Зеро ки муҳраи дузд ҳарифӣаст баси дағо
زیرا که مهره دزد حریفی است بس دغا
Бо мардум ихтилот макун аз барои онк
با مردم اختلاط مکن از برای آنک
Дар об кам мхолтт , афзӯн буд сафо
در آب کم مخالطت، افزون بود صفا
Вонгаҳи буруни хироми замонӣ аз онкии об
وانگه برون خرام زمانی از آنکه آب
Лؤлؤ куҷо шавад чаҳ буд биравӣ исми мо
لؤلؤ کجا شود چه بود بروی اسم ما
Бегонаи шӯи зхўиши азиро ки ҷузи бадв
بیگانه شو زخویش ازیرا که جز بدو
Ин баҳр бекарон натавон кард ошно
این بحر بی کران نتوان کرد آشنا
Бе мо ва бе шумо ҳамаи офоқи амн буд
بی ما و بی شما همه آفاق امن بود
Пуршару шӯр ва фитна шуд аз мо ва аз шумо
پرشر و شور و فتنه شد از ما و از شما
Пеш аз аҷал агар бмрӣ , марг , роҳат аст
پیش از اجل اگر بمری، مرگ، راحت است
Вари марг , зинда ёбадат , онгаҳ буд ъно
ور مرگ، زنده یابدت، آنگه بود عنا
То ту , тӯй ва , ман манам , эй бас ки дар ҷаҳон
تا تو، توی و، من منم، ای بس که در جهان
Бошем ман зтў , ту змн , дар азобҳо
باشیم من زتو، تو زمن، در عذابها
Мастӣ хушӣаст , аз онкии ман , аз ман ҷудо кунад
مستی خوشی است، از آنکه من، از من جدا کند
Варна хирад ба бехурдӣ кӣ диҳад ризо ?
ورنه خرد به بی خردی کی دهد رضا؟