Хуши он ғавғо ки ман худро ба паҳлавӣ ту ме дидам

خوش آن غوغا که من خود را به پهلوی تو می‌دیدم

Ту сӯй халқ медидӣ ва ман сӯй ту ме дидам

تو سوی خلق می‌دیدی و من سوی تو می‌دیدم

намедонам маро май озмоиӣ ё шудӣ бдхў

نمی‌دانم مرا می‌آزمایی یا شدی بدخو

Ки он ҳолат наме байнам ки аз хуй ту ме дидам

که آن حالت نمی‌بینم که از خوی تو می‌دیدم

Агар дар боғи ризвони хешро байнам чунон набӯд

اگر در باغ رضوان خویش را بینم چنان نبود

Ки шаб дар хоби худро бар сари кӯй ту ме дидам

که شب در خواب خود را بر سر کوی تو می‌دیدم

Фидояти ин забон , ҷонам ба ёдат ҳаст пеш аз он

فدایت این زبان، جانم به یادت هست پیش از آن

Ки сад дашном медодӣ чу бар рӯй ту ме дидам

که صد دشنام می‌دادی چو بر روی تو می‌دیدم

Аҷаб набӯд агар бо ошиқи худ саргарон будӣ

عجب نبود اگر با عاشق خود سرگران بودی

Ки сайди баста бо ҳар мӯии гесуӣ ту ме дидам

که صید بسته با هر موی گیسوی تو می‌دیدم

Ба ёдам омад эй мҳиӣ ки чун бар хок афтодӣ

به یادم آمد ای محیی که چون بر خاک افتادی

Ба ҳарҷо соя эй афтода аз буи ту ме дидам

به هرجا سایه‌ای افتاده از بوی تو می‌دیدم