Дўчшм аз баҳр он хоҳам ки дар рухсор ӯ байнам

دوچشم از بهر آن خواهم که در رخسار او بینم

Вагар он давлатам набӯд дару девор ӯ байнам

وگر آن دولتم نبود در و دیوار او بینم

Кунад ҷон дар танам омад шуд вёбди зиёи чашмам

کند جان در تنم آمد شد ویابد ضیاء چشمم

Чўболои баланду шиўи ҳи рафтор ӯ байнам

چوبالای بلند و شیو ه رفتار او بینم

Нахоҳам дидаи равшан ки бар ғайриӣ фитад ногуҳ

نخواهم دیده روشن که بر غیری فتد ناگه

Ҳамон беҳтар ки аз нури Рахши дидор ӯ байнам

همان بهتر که از نور رخش دیدار او بینم

Чу маҷнӯни оҳӯии саҳрои азони рӯ дӯст медорам

چو مجنون آهوی صحرا ازآن رو دوست میدارم

Ки бо ваии ҳолатӣ аз наргиси бемор ӯ байнам

که با وی حالتی از نرگس بیمار او بینم

зи рашк онкӣ хондӣ азсгони кӯии худ мҳиӣ

ز رَشکِ آنکه خواندی ازسگانِ کوی خود محیی

Ҳамаи каси санги кин бар кафи паии озор ӯ байнам

همه کس سنگ کین بر کف پی آزار او بینم