Надорам гарчи он дида ки байнам дар ҷамоли ту

ندارم گرچه آن دیده که بینم در جمال تو

Неам навмед чун умрами гузашти андари хаёли ту

نی‌ام نومید چون عمرم گذشت اندر خیال تو

Ту ҷинатро ба некони даҳ , ман бадро ба дӯзах бар

تو جنّت را به نیکان ده‌، منِ بد را به دوزخ بَر

Ки бас бошад марои онҷо , таманнои висоли ту

که بس باشد مرا آنجا‌، تمنّای وصال تو

Ман девона дар дӯзах ба занҷири ту хуш бошам

من دیوانه در دوزخ به زنجیر تو خوش باشم

Агар якбори пурсӣ ту , ки маҷнӯн чист ҳоли ту

اگر یکبار پرسی تو‌، که مجنون چیست حال تو

Чу буии ишқ ту ояд зи мағзи устихони ман

چو بوی عشق تو آید ز مغز استخوان من

Насузанд марои оташ , зи ишқи он ҷамоли ту

نسوزاند مرا آتش‌، ز عشق آن جمال تو

Ту шарбатҳои ҷинатро , ба мо то кӣ диҳии ризвон

تو شربت‌های جنّت را‌، به ما تا کی دهی رضوان

Нашуд кам тишнагии моро аз ин оби зулоли ту

نشد کم تشنگی ما را از این آب زلال تو

Ме?ера рӯй ҳўръин ки сармастони он ҳазрат

میارا روی حورعین‌‌ که سرمستان آن حضرت

Ҷамоли ҳақи ҳамеи бенанди зи зулфу хату холи ту

جمال حق همی‌بینند ز زلف و خط و خال تو

Магари пардаи барандозии зи пеши чашми муштоқон

مگر پرده براندازی ز پیش چشم مشتاقان

Вагарна кӣ тавон дидан , ҷамол бо камоли ту

وگرنه کی توان دیدن‌، جمال با کمال تو

Ба молик гӯям эй молик , чунон аллоҳ хоҳам гуфт

به مالک گویم ای مالک‌، چنان الله خواهم گفت

Ки аз аллоҳи ман сӯзади ҷаҳаннам бо сголи ту

که از الله من سوزد جهنم با سگال تو

Ҷигарҳои кабоб мо нагардад то абади сероб

جگرهای کباب ما نگردد تا ابد سیراب

Магар соқӣ шавад моро , худои зулҷалоли ту

مگر ساقی شود ما را‌، خدای ذوالجلال تو

Ба дӯзахгар зи ман пурсӣ , ки чунӣ мҳиӣ дар оташ

به‌دوزخ گر ز من پرسی‌، که چونی محیی در آتش

Шавам ман то абади маст ва кунам рақс аз саволи ту

شوم من تا ابد مست و کنم رقص از سؤال تو